فعاليت ها و تمرينات جسماني سبب آن مي گردد كه سطوح برخي از هورمون ها در مقايسه با مقادير استراحت افزايش يا كاهش پيدا كنند. اگر چه اهميت فيزيولوژيكي بسياري از اين تغييرات در حال حاضر شناخته نشده؛ اين واقعيت كه آن ها حتي نسبت به فعاليت هاي ورزشي عكس العمل نشان مي دهند، خود كمال اهميت را دارد. يكي از بررسي هاي عالي و عميق روي اين موضوع توسط متي ور  به رشته تحرير در آمده است. هورمون رشد (GH)هورمون رشد (GH) كه از هيپوفيز قدامي ترشح مي شود، در هنگام فعاليت هاي ورزشي در خون افزايش يافته و بيشتر تحت تأثير شدت تمرين قرار مي گيرد. مثالي از پاسخ هورمون رشد در شكل 2 نشان داده شده است. در اين تحقيق تمرين جسماني براي مدت 20 دقيقه روي يك دوچرخه كارسنج انجام گرفت. توجه گردد كه با استفاده از بار كار سبك (مثلاً 300 كيلوگرم – متر در دقيقه) افزايشي در غلظت هورمون رشد در حدود 35 برابر مقدار استراحت بود. اگر چه در شكل نشان داده نشده، ولي هورمون رشد در هنگام اعمال ورزشي سريعاً افزايش پيدا نمي كند، بلكه با ادامه تمرين به تدريج زياد مي شود. هورمون رشد يك عامل متابوليك قوي است اين هورمون، رشد و هيپوتروفي عضله را به وسيله تسهيل در انتقال اسيدهاي آمينه به درون سلول ها افزايش مي دهد. علاوه بر اين، هورمون رشد به طور مستقيم متابوليسم چربي (ليپوليز) را به وسيلة افزايش ساخته شدن آنزيم هاي درگير در اين فرآيند تحريك مي كند. در جريان فعاليت هاي هوازي و متناسب با شدت تمرين، سطوح هورمون رشد افزايشي مي يابد و به نوبه خود پس از تمرين نيز در سطح بالايي باقي مي ماند. پاسخ هورمون رشد نسبت به تمرين ظاهراً مربوط به سطح آمادگي فرد دارد. اين موضوع به دو طريق قابل بررسي است؛ 1) هورمون رشد هنگام اعمال ورزشي با شدت بار يكسان در افراد تمرين كرده نسبت به افراد تمرين نكرده افزايش كمتري را داشته است؛ و 2) كاهش هورمون رشد پس از اعمال ورزشي خسته كننده در افراد تمرين كرده نسبت به افراد تمرين نكرده سريع تر بوده است. اگر چه اهميت اين تفاوت بين افراد تمرين كرده و تمرين نكرده كاملاً شناخته نشده، ليكن چنين پيشنهاد شده كه تمرينات جسماني طولاني وجه تمايزي را بين مراحل كنترل هورمون رشد ايجاد مي نمايد. يك بررسي عالي مربوط به اثرات فعاليت هاي ورزشي و تمرينات جسماني روي پاسخ هورمون رشد توسط شفارد و سيدني  به رشته تحرير آمده است.