مقدمه: هر گونه فعاليت هاي تجاري بايستي در چارچوب سازمان هاي متشكل و منظم بر اساس قوانين جاري كشور انجام پذيرد براي رسيدن به مشروعيت و مطلوبيت اين گونه تشكل هاي بايستي در سازمان يا ارگان مربوطه به ثبت برسد تا اعضاء آن ضمن آشنايي با قوانين مربوط و اساسنامه مورد نظر بتوانند به اهداف اقتصادي خود دست يابند تشكل هاي مورد نظر در اين كلاس انواع شركت ها و مؤسسات اعم از انتفاعي و غير انتفاعي مي باشد كه بايستي در ادارت ثبت اسناد و در دايره ثبت شركت ها پس از طي مراحل قانوني به ثبت برسد لذا قبل از ورد به بحث اصلي الزاماً بايستي جهت سهولت در درك مفاهيم با واژه هاي مخصوص اين درس آشنا شويم. شركت: (ماده 571 قانون مدني) شركت عبارت است از اجتماع حقوق مالكين در شئ واحد به طور اشاعه همان طور كه در مواد 573 و 572 بيان گرديد به دو قسم تقسيم مي شود.1- اختياري2- قهريتعاريف1- شركتنامه: سندي است كه بين دو يا چند شريك به منظور تشكيل شركت تجاري تنظيم شده باشد.2- اظهارنامه: نوشته اي است كه مطابق مقررات قانوني تنظيم شده باشد و وسيله قانوني بيان مطالب است. مسلماً در قانون تجارت با توجه به تعاريف حاصله اظهارنامه ثبت شكت مورد نظر بايستي مطابق قانون تجارت تنظيم و جهت ثبت شركت با بقيه مدارك مورد نظر به اداره ثبت تسليم گردد.3- اساسنامه: مجموعه مقررات يا قراردادي كه براي طرز كار يك جمعيت و يا يك ارگان و يا يك تشكل اعم از انتفاعي و غير انتفاعي تدوين مي گردد اساسنامه ناميده خواهد شد.شخص: كسي كه موضوع حق و تكليف قرار مي گيرد شخص حقيقي ناميده خواهد شد كه حق استيفاء و تمتع به اين شخص نيز جاري مي گردد، اين شخص، شخص حقيقي است و هر گونه انجمن و يا تشكل و يا سازمان حتي دولت شخص حقوقي ناميده مي شود به طور روشن تر مي توان اين چنين بيان داشت كه شخص حقيقي به افرادي اطلاق مي گردد كه موضوع حق و تكليف مي باشد و اين سخص در مقابل شخص حقوقي به كاربرده مي شود شخص حقيقي را شخص طبيعي نيز قلمداد مي نمايند.شخص حقوقي: عبارت است از گروهي از افراد انسان كه قوانيني بر آن حاكم مي باشد كه براساس آن قوانين شامل حق و تكليف مي گردند مانند شركت هاي تجاري و يا تشكل ها و يا انجمن ها (مشروط بر ثبت)