1    مقدمهبا گسترش فناوري اطلاعات و ارتباطات، امنيت به يكي از مهمترين مباحث در فرآيند طراحي و مديريت سازمان‌ها تبديل شده است. به خصوص در سيستم‌هاي بانكداري يكي از اصلي‌ترين مسائل مطرح، تأمين امنيت لازم براي انواع سيستم‌ها و سرويس‏هاي بانكي است. اصولاً امنيت بانك در دو سطح قابل بررسي است. سطح اول مربوط به امنيت پيام‏هايي است كه بين بانك و مشتريان مبادله مي‏شود. اين نوع امنيت شامل تصديق اصالت كاربران، صحت (عدم تغيير داده در زمان انتقال)، عدم انكار (جلوگيري از انكار هر يك از طرفين بعد از انجام كامل تراكنش)، محدود ساختن دسترسي به سيستم براي كاربران مجاز و تصديق اصالت شده (براساس سياست امنيتي تعيين شده) و حفظ محرمانگي است.سطح دوم از مسائل امنيتي مرتبط با سيستم بانك الكترونيكي، امنيت محيطي است كه داده‌هاي بانكي و اطلاعات مشتريان در آن قرار مي‏گيرد. اين نوع امنيت با اعمال كنتر‏ل‏هاي داخلي و يا ديگر احتياط‏هاي امنيتي امكان‏پذير مي‏شود.