از ديدگاه غربي، جهان بيني اسلامي ممكن است به عنوان يك مذهب پسرونده شناخته شود كه تلاش مي كند كه به زمان ها پيش از دنيا گرايي برگردد. تجربه مسيحيت در غرب يك ديدگاه ذهني را ايجاد كرده است كه معتقد است كه اسلام تلاش دارد تا به زمان سلطه كليسا برگردد، كه با دانش و منطق در تقابل بود. با اين حال، اين ديدگاه سكولار لزوما در تمام جوامع و تمدن ها قابل قبول نيست. اين شرحي از تجربه اروپايي ها و تاريخ مسيحيت در غرب مي باشد. همان طور كه در Elide (1987) آمده است، سكولاريسم يا همان دنيا پرستي يك محصول غربي است: اين انشعاب بيني مذاهب و معتقدين به دنيا پرستي يك محصول غربي است كه در ارتباط با ... اين تفاوت بين روحانيون و كفار، بين مذهب و ديگر جنبه هاي تلاش هاي بشري، نتيجه فرايند سكولاريست شدن است كه جوامع غربي / مسيحي، به ويژه از قرن هفدهم به بعد آن را تجربه كرده است. (Elide، 1987، صفحة 12 همان گونه كه توسط Haneagf نقل شده است. 1997، صفحه 40)از مباحث بالا مي توان متوجه شد كه جهان بيني و ارزش ها و هنجارهاي متعامل اقتصادي و قوانين جوامع غربي و اسلامي كاملا با هم متفاوتند. در حالي كه غرب به سمت مراحل جديد تكنولوژيكي و علمي قدم بر مي دارد، جهان بيني اسلامي از تفسير قرآن و حديث به دست مي آيد. جهان بيني غرب در حركت هاي منطقي (فلسفه يوناني) دولت هاي لكولار (امپراطوري رم) مذاهب تارك دنيا (رهبانيت، كاتوليك روم و دانشمندان قرون وسطي)تجارت به عنوان مذهبي كه پروتستانيزم و بازگشت به سكولاريسم ناميده مي شود حركت هاي منطقي و انسان گرايانه روش فكري، مراحل مدرنيسم و پست مدرنيسم، ريشه دارد. اين جهان بيني همچنين پيشرفت هاي صنعتي گرايانه و تكنولوژيكي را نيز پشت سر گذاشته است كه از ويژگي هاي جوامع اسلامي نمي باشند. (براي مشاهده مثال به Russell 1995، Davis 1997 مراجعه كنيد) دانش جوامع مسلمان بيشتر در زمينه علوم ديني توسعه يافته است و آن ها مشكلات زندگي واقعي را از طريق تفسير كتاب آسماني از طريق قياس و ا جماع حل مي كنند جوامع مسلمان پس از يك دوره شكل گيري و ساختار يابي كه در نتيجه توسعه تاريخي و تشكيل جامعه دادن بود، اكنون تلاش مي كند تا ملزومات انعطاف پذيري و انطباق پذيري شريعت اسلامي را براي عصر حاضر دوباره تثبيت و ساختار يابي كنند.حتي هنگامي كه در قرون وسطي مسيحيت بر اروپا سلطه داشت، باز هم اختلاف نظر جاي مربوط به سكولاريسم بين كليسا و ملت، و بين روحانيون و كفار وجود داشت. تجديد ساختار و روش فكري دوران رنسانس، گام هايي براي خارج شدن از مذهب به خود نديده است، اگر چه پس روي هايي در چهارچوپ سياسي آن، از حكومت رهبري مسئوليت پذير به سمت ديكتاتوري مستبدانه (رئيس جمهوران كنوني) ديده مي شود تنها در دوره هاي اخير مستعمراتي و پس از آن بود كه قوانين دولتي از مذهب جدا شدند. با اين حال، علي رغم رويكرد پيشروي گرايانه غرب، جوامع اسلامي همان طور كه در تجديد حيات اسلام در كشورهاي اسلامي مشاهده مي شود، تمايل دارند تا به سوي مذهب بازگردند.