چند جنبة تئوريكي مختلف، درتحقيقات مربوط به پذيرش، بكارگيري و مزاياي // دخالت دارند. آنها شامل تئوري هاي گسترش نوآوري داخلِ ـ سازماني، تئوري هاي وابستگي منابع بين ـ سازماني و هزينه هاي معامله اي، باضافة ويژگي هاي محيطي يا شبكه اي مربوط به روابط و اعتماد بين ـ سازماني مي گردند. (ريكرز و اسميتسون 1996؛ پِرم كومار و رامامورتي 1995؛ پرِم كومار و سايرين 1997؛ هارت و ساندرز 1998). اين جنبه هاي تئوريكي بر هم احاطه داشته، و براي شناسايي دامنة تأثيرات احتمالي پذيرش // مورد استفاده قرار مي گيرند. اين تأثيرات بطور خلاصه در اين قسمت مورد بحث و بررسي قرار مي گيرند. پريكومار و رامامورتي (1995) و پريكومار، رامامورتي و كرام (1997) بواسطة اعمال قدرت و نفوذ مشتري يا عملكردهاي مبتكرانة داخلي، بين عدم ـ پذيرش // و پذيرش // فرق قائلند. پشتيباني مديريت ارتقاء يافته در شركتهاي بزرگ، به شكل شاخص هاي قوي پذيرش مبتكرانه پديدار مي شود. فشار رقابتي و پشتيباني / و قدرت مشتري است كه پذيرندگان را از غير ـ پذيرنده ها متمايز مي سازد. در تحقيق چند موردي مربوط به صنعت خودرو، ريكرز و اسميتسون (1996) بر موراد زير تأكيد مي ورزند: فرصت هايي به جهت افزايش كارآيي در اثر بكارگيري //، انواع وابستگي كه بين مشتريان و تأمين كنندگان وجود دارد و لزوم تناسب يا يكپارچه سازي مشروط بر اينكه دست يابي به اهداف راهبردي از طريق بكارگيري // مطرح باشد. هارت و ساندرز (1998) بين وابستگي تأمين كننده / قدرت مشتري با تعهد تأمين كننده / اعتماد بعنوان شاخص هاي بكارگيري // فرق قائلند. در حدود يكسال بعد از پذيرش //، تأمين كنندگان وابسته نسبت به تأمين كنندگان متعهد نمونه پيامهاي كمتري را بكار مي بردند، كه به احتمال زياد علت آن ترسهاي مربوط به افشاي اطلاعات اختصاصي بوده است. بعلاوه، اسريرام و سايرين (2000) مزاياي حاصل از // را در طي دورة بكارگيري آن مورد بررسي قرار دادند. تجربة طولاني تر بكارگيري // مسلماً مزاياي مشهودي كه بيش از كلِ مزاياي تا بحال مورد مطالعه قرار گرفته است را معلوم و مشخص مي سازد.بِرگران و رايموند (1997) دريافتند كه پشتيباني سازماني // مسلماً به مزاياي حاصل از // مرتبط مي باشد. تحقيق طولي آنها نشان داد كه در نبود پشتيباني سازماني، ابتداعاً وضعيت // از نسبتي منفي با مزاياي آن برخوردار است، ولي همانطور كه يكپارچگي // در طي زمان افزايش يابد، مزاياي حاصل از آن نيز افزايش مي يابد.ايسكاندار، كروكاوا و لِبلانك (2001) تصديق مي كنند كه اندازة بزرگ شركت توأم با مديريتي مبتكرانه در يكپارچگي و تناسب // دخيل مي باشند. اسواتمن و سايرين (1994) يك الگوي چهار مرحله اي يكپارچگي // را مطرح نمودند كه از شيوة دستي «شكاف و خواندن» پايانة // تا پيوستگي بدون شكاف با سيستمهاي اطلاعاتي داخلي كه شامل مجموعه مراحل فرضي تا يكپارچگي كامل است را در بر مي گيرد.توناينِن (1998) نيز مراحل تكاملي را در وضعيت هاي مشابه مورد بحث قرار مي دهد. خانانچي و سوتان (2001، جدول 14) بر اين عقيده اند كه فقط 9/3 درصد (بيشتر) شركتهاي پرة چرخ //، به پيوستگي يكپارچة اطلاعات الكترونيكي داراي منبع بيروني با سيستمهاي اطلاعاتي داخلي، تا اواخر سال 1998، دست يافته اند.شواهد حاصل از تحقيق مورد بحث در بالا نشان مي دهند كه مزاياي بسيار تاكتيكي (فوايد بازدهي عملياتي) //، بويژه براي شركتهاي پرة چرخ، از طريق اتخاذ شيوة مبتكرانه و نيز يكپارچگي با سيستمهاي داخلي سريعاً قابل حصول مي باشند. با اين وجود، مطالعات تحقيقي ديگر (براي مثال، مُخوپادهاي، كِكري و كالاتور 1995؛ ريگنيز و مخوپادهاي 1994؛ ريكرز و اسميتسون 1996) مطرح مي سازند كه // قادر است مزايايي راهبردي را براي سازمان فراهم نمايد. از قبيل: مزيت رقابتي بر مبناي ـ زمان به شكل فقط ـ در زمان موعد (//) و سيستمهاي مديريت با كيفيت تام (//).استالك، ايواتر و شولمن (1992) بر اين عقيده اند كه صنعت توليد اتومبيل به رقابت بر مبناي ـ زمان وابسته است كه بر كاهش زمان چرخي يا زمان واكنشي، از طريق بكارگيري // در كل زنجيرة اعتباري تأكيد مي ورزد.