( مهندسي فضا )هدف:هدف تربيت كارشناس در صنايع هواپيما و هليكوپتر سازي و فردي آشنا به مقدمات و اصول مهندسي هوافضا است. طول متوسط دوره 4 سال است. دانشجويان موظفند 3 واحد پروژه بگيرند و 2 تابستان در دفاتر مهندسي صنايع مربوط كارآموزي كنند. فارغ التحصيلان كادر مورد نياز محاسبات، طراحي، تحقيقات و ساخت صنايع مختلف هواپيمايي، هليكوپترسازي، موشكي و صايع ديگر را تامين مي كنند. دروس اين مجموعه شامل دروس عمومي، پايه، اصلي، تخصصي، كارگاهي و كارآموزي است و زمينه هايي چون آيروديناميك، سازه هوايي، مكانيك پرواز و جلوبرنده ها را در بر مي گيرد. پايه هاي اصلي لازم براي تحصيل در اين رشته رياضيات، فيزيك، و زبان خارجي است. براي فارغ التحصيلان اين رشته امكان ورود به دوره كارشناسي ارشد مهندسي هوافضا وجود دارد. بايد توجه داشت كه صنايع هوافضا در دنيا يكي از پيشروترين زمينه هاي تحقيقاتي است و همواره مهندسي هوافضا- مقطع كارشناسي- دوره روزانه- سال 1380رديف    دانشگاه    شهر    ظرفيت1    صنعتي امير كبير    تهران    252    صنعتي شريف    تهران    45موجبات ترقي و جهش در ساير رشته هاي علوم و مهندسي را فراهم ساخته و در اين راستا بودجه هاي عظيم نظامي و غير نظامي را به خود اختصاص داده است. موضوعاتي از قبيل طراحي و ساخت هليكوپتر، هواپيماي بدون سرنشين، بدون موتور، عمود پرواز و يا جنگنده از يك طرف و ساخت پايگاههاي فضايي، مسافرت به كرات ديگر و جنگ ستارگان از طرف ديگر جامعيت و حساسيت اين رشته را بيش از پيش روشن مي سازد.دكتر كامران رئيسي استاد رشته مهندسي هوافضاي دانشگاه صنعتي امير كبير در معرفي اين رشته مي گويد: مهندسي هوافضا مجموعه اي از علوم و توانايي هاي علمي و عملي در زمينه تحليل، طراحي و ساخت وسايل پرنده نظير هواپيماها، چرخ بال ها، گلايدرها، موشك ها و ماهواره ها است. اين رشته بر چهار پايه آيروديناميك، جلوبرندگي، مكانيك پرواز، و سازه هاي هوافضايي استوار است. وي در توضيح چهار پاية علمي اين رشته مي گويد: « آيروديناميك » به مطالعه و بررسي جريان هوا، محاسبه نيروها و گشتاورهاي ناشي از آن بر روي جسم پرنده مي پردازد و مهندس هوافضا با فراگيري اين علم به تحليل اين جريانهاي پيچيده در اطراف اجسام پرنده پرداخته و با به دست آوردن نيروهاي آئروديناميكي امكان بررسي پايداري و طراحي سازه را فراهم مي كند. « جلوبرندگي » به مطالعه و بررسي سيستمهاي جلوبرنده اعم از موتورهاي پيستوني، توربيني، راكت ها و نحوة توليد نيروي رانش در آنها مي پردازد.« مكانيك پرواز » به مطالعه و بررسي رفتار و حركات جسم پرنده با استفاده از اطلاعات آئروديناميكي، هندسي و وزني مي پردازد و درباره علم مكانيك پرواز از عملكرد تشكيل مي شودبه بررسي برد، مصافت نشست و برخواست، مداومت پروازي در سرعتهاي مختلف و پايداري و كنترل وسايل پرنده مي پردازد. و در نهايت سازه هاي هوافضايي به مطالعه و بررسي سازه هاي هواپيما و ديگر وسايل پرنده مي پردازد و هدف آن طراحي سازه هايي است كه علاوه بر استحكام كافي در برابر بارهاي آيروديناميكي و ساير بارهاي استاتيكي وارد بر وسايل پرنده، حداقل وزن ممكن را نيز داشته باشند.