اتيسم چيست؟اين كلمه از اصطلاح يوناني Autos و به معني خود ريشه گرفته است . در سال 1943 دكتر Kanner  اين اختلال را شناسايي نمود و آن را”اتيسم زودرس دوران كودكي “  ناميد.در زبان فارسي ؛ اتيسم را  ( در خود ماندگي ) ترجمه كرده اند.اين اختلال ؛ يك عارضه رشدي پيچيده است و بر تمامي ويژگيهاي رشدي كودك اثر ميگذارد.تعريف اتيسماُتيسم اختلال رشد ذهني پيچيده اي مي باشد كه معمولا در 3 سال اول زندگي شخص ممكن است بروز كند . به نظر مي رسد كه يك اختلال در سيستم عصبي كه باعث عدم عملكرد صحيح مغز مي شود در ايجاد اين بيماري مؤثر مي باشد . اين اختلال در بيماران اُتيستيك باعث مي شود كه مغز نتواند در زمينه رفتارهاي اجتماعي و مهارتهاي ارتباطي به درستي عمل كند . كودكان و بزرگسالان اُتيستيك در زمينه ارتباط كلامي و غير كلامي ، رفتارهاي اجتماعي ، فعاليتهاي سرگرم كننده و بازي داراي مشكل مي باشند . اُتيسم يكي از پنج بيماري         مي باشد كه در مجموع به آنها “ اختلالات نافذ رشد“ يا به اختصار “PDD  “      مي گويند . اين پنج بيماري عبارتند از : اُتيسم ، اختلال آسپرگر ، اختلال عدم تمركز دوران كودكي ، اختلال رِت ، و اختلالات نافذ رشد كه با معيارهاي بيماري هاي ذكر شده مطابقت ندارند . هر كدام از اين بيماريها داراي معيارهاي شناخت خاص خود هستند كه توسط انجمن روانشناسي آمريكا مشخص شده اند . در بيماري هاي طيف پي دي دي ، اُتيسم بيشترين تعداد را دارا مي باشد كه تقريببين 2 تا 6 كودك از هر 1000 كودك به آن دچار مي شوند ( به نقل از مركز كنترل و پيشگيري بيماريها در آمريكا سال 2001 ) . اين بدين معنا است كه در كشوري مانند ايران با جمعيت حدود 70 ميليون نفر احتمال مي رود حدود 280 هزار بيمار اُتيستيك وجود داشته باشند و فراموش نكنيد كه اين تعداد هر روز در حال رشد مي باشد . طبق مطالعات انجام شده توسط وزارت آموزش و ساير سازمان هاي دولتي آمريكا ، اُتيسم در اين كشور با نرخ رشدي برابر با 10 تا 17 درصد در حال ازدياد است . در ساير كشورها نيز مانند كشور ما اين بيماري در حال رشد نگران كننده اي است كه متأسفانه حركت جدي از طرف سازمانهاي مسئول در جهت شناساندن اين بيماري به جامعه و موارد لازم انجام نشده است .اُتيسم در سراسر دنيا ديده ميشود و فقط در پسران بيشتر از دخترها مشاهده شده است . به عبارت ديگر نژاد ، مكان زندگي ، ميزان سواد ، وضعيت مالي ، نوع اعتقاد ، شيوه زندگي ، و ... هيچكدام تأ ثيري در شانس بروز اُتيسم ندارند.ويژگيهاي كودك در خودماندهچهار ويژگي اصلي اين كودكان عبارتند از :1) درخود ماندگي يا عدم توانايي در برقراري ارتباط دوجانبه با ديگران از وايل زندگي.  كودك اتيستيك ظاهري طبيعي دارد.گاه بسيار شلوغ و فعاّل است و گاه ساكت. رفتارهايي چون عدم اشتياق به بغل شدن و عدم توجه به وقايع اطراف ، از ويژگيهاي اين كودكان است.2) سرگرم شدن با اشياء به جاي انسان.اين افراد با اشياء ارتباط غير طبيعي دارند. با اشياء بازي نميكنند بلكه به يك شيئ وابستگي غيرطبيعي پيدا ميكنند.اشياء آشنا و ساده را بهتر قبول ميكنند.وقتي مشغول دستكاري اشياء هستند حس نميكنند كه آنها وجود خارجي دارند.در ارتباط با والدين رفتار بخصوصي دارند و به آنها نگاه نميكنند.تماس چشمي برقرار نميكنند يا ميزان آن خيلي كم است. از كنار افراد بدون هيچ ارتباطي رد ميشوند. از غيبت والدين نگران نميشوند طوري كه انگار آنها را نميشناسند.با كودكان بازي نميكنند . از تماس پوستي خوششان نميآيد و گاه عصباني ميشوند .3) رفتار وسواسي در برابر تغييرات .اين كودكان مانع تغييرات ميشوند و از تنوع خوششان نميآيد . ترجيح ميدهند كه در يك وضعيت ثابت قرار داشته باشند. به همين دليل از تعويض لباس ، تنّوع غذايي و تغيير محيط اطراف به شدت ناراحت ميشوند.4) اختلال در ايجاد ارتباط كلامي .مهمترين علامت اين كودكان عدم توانايي در استفاده كردن از زبان و گفتار است. براي بيان نيازهاي خود از جيغ زدن و اشاره كردن استفاده ميكنند. البته اين موارد هميشه هدف ارتباطي ندارد. گاهي گفتار خود بخودي دارند و حتّي ممكن است در سطح جمله نيز گفتار داشته باشند ولي اين نوع گفتار هدف ارتباطي ندارد.مهمترين علامت گفتاري اين كودكان ، استفاده از ضماير معكوس است و جملات را بصورت طوطيوار تكرار ميكنند. در زمينههاي واجشناسي و واژگاني و صرف و نحو و معناشناسي مشكل دارند.توانايي هوشي : 60% اين افراد بهرة هوشي پايين 50 دارند.20% بهرة هوششان بين 70-50  است و بقيه هوش بالاي 70 دارند .