رشته علوم اجتماعی – دانشگاه پیام نور کاشمر  انقلاب صنعتىاز مهمترين پديدههاى تحققيافته در اواخر قرن هجدهم ميلادي، در روند تکامل نظام سرمايهدارى در کشورهاى اروپائي، بايد از اختراع ماشين و ورود آن در روند توليد کالا در مؤسسات و شکلگيرى ”انباشت سرماي نام برد. ترقى علمى و فنى و نفوذ ماشينيزم در امور اقتصادي، همانا جايگزينى منابع نيروى بىجان (بازوى مکانيکى و ماشيني) با منابع نيروى جاندار (بازوى انساني) را به ارمغان آورد. در اول قرن نوزدهم ميلادى چند دستگاه ماشين بافندگى بيش از بيست برابر بافنده دستى و يک دستگاه ماشين ريسندگى دويست برابر چرخ ريسندگى معمولى توليد مىکردند. از ۱۷۵۰ تا ۱۸۳۰ ميلادى ماشينى شدن ريسندگى در انگلستان ميزان بهرهورى را تا ۳۰۰ برابر افزايش داد. )دکتر ستارىفر،فصل نامهٔ تأميناجتماعي، سال اول شماره اول،تابستان۱۳۷۸، مؤسسه عالى پژوهش تٔامين اجتماعي، صفحه ۳۳ و ۳۴(انقلاب صنعتى در غرب ميزان ثروت ملى و قدرت خريد مردم را افزايش داد. اين انقلاب، ضمن تأمين اشتغال بخش وسيعى از جمعيت و ارتقاء سطح درآمد سرانه، و گسترش توليد انبوه باعث شد ابتدا انگلستان و سپس آلمان، بلژيک، فرانسه به جرگه کشورهاى صنعتى پيوستند و بهتدريج مجموع اروپاى غربى به منطقهاى صنعتى تبديل گرديد. )دکتر ستارىفر، فصل نامهٔ تأميناجتماعي، سال اول شماره اول،تابستان۱۳۷۸، مؤسسه عالى پژوهش تٔامين اجتماعي، صفحه ۳۳ و ۳۴( انقلاب صنعتى در کشورهاى اروپائى اين پىآمدها را دربر داشت: - گسترش مراکز صنعتي. - گسترش شهرها. - توليد انبوه. - تنوع کالائي. - ارتقاء بهرهورى نيروى کار. - گسترش بازار و پيدايش طبقه کارگر. با گسترش و نفوذ ماشين در فعاليتهاى اقتصادي، تضاد ميان صاحبان سرمايه (صاحبان بازوى مکانيکى و ماشيني) و صاحبان نيروى کار متجلىتر شد و نظريهپردازان جديدى در قالب مکاتب سوسياليسم تخيلى (نظير پرودون و سن سيمون) پديدار شدند و بهتدريج با نقد همهجانبه سرمايهدارى و تضاد مقوله کار و سرمايه مطرح گرديد. بهتدريج روابط بين کارگر و کارفرما در قالب اشکال حقوقى و قراردادهاى اجتماعى تکامل يافت و کارگاهها و کارخانهها از چارچوب خشک واحدهاى فنى و اقتصادى بهصورت مؤسسات و سازمانهاى اجتماعي-انسانى مورد توجه انديشمندان قرار گرفتند. اين عصر را دوران گذار از نظام مانوفاکتورى (توليد دستي) به نظام توليد ماشينى و صنعتى در مقياس وسيع و گسترده مىدانند. ابداع و اختراع ماشينهاى جديد و پديد آمدن شيوههاى نوين در امر توليد کالا و ارائه خدمات تنها عوامل مؤثر در رشد و توسعه اقتصاد صنعتى در جهان غرب نمىباشند، بلکه گسترش سازمان اجتماعى کار و برقرارى سيستم تشکيلاتى و روابط سازمانى منطقي، بهرهگيرى از نيروى انسانى متخصص، تراکم و انباشت سرمايه و بهکارگيرى و تلفيق معقول و اصولى اين عوامل در فرآيند توليد کالا را نيز بايد از فاکتورها و عوامل مؤثر در رشد سرمايهدارى صنعتى در غرب بهحساب آورد.