ماهرخ فلاحی           متولد: 1322/ تهرانمیزان تحصیلات: کارشناسی ارشد روانشناسی- دانشگاه تربیت مدرسمؤسس و مدیر دامپروری فلاحی و نایب رئیس شورای شهر محمدشهر كرجخانم ماهرخ فلاحی در سال 1322 هجری شمسی در تهران بدنیا آمد. دوران ابتدایی، راهنمایی و متوسطه را در این شهر به پایان رساند و برای اخذ مدرك كارشناسی در رشته زبان انگلیسی وارد دانشسرای عالی تهران شد. ایشان پس از اخذ مدرك كارشناسی تحصیلات خود را در رشته روانشناسی _ آموزشی استثنایی دانشگاه ترتبیت مدرس ادامه داد و پس از دریافت مدرك كارشناسی ارشد به حرفه معلمی پرداخت جهت ادامه تحصیل وارد دانشگاه تربیت مدرس گردید و در رشته روانشناسی _ آموزش استثنایی موفق به اخذ مدرك كارشناسی ارشد شد.وی پس از اتمام تحصیلات دانشگاهی به حرفه معلمی پرداخت و به مدت 25 سال در سمت‌های دبیر و رئیس دبیرستان در وزارت آموزش و پرورش خدمت نمود. ایشان در حال حاضر مدیریت دامپروری فلاحی محمدشهر كرج را بر عهده دارد و به پرورش گاو اصیل شیری و ارائه خدمات دامپروری مشغول است. وی در سال 1382 با اكثریت آرا مردم محمدشهر كرج به عنوان نماینده شورای شهر و ریاست آن برگزیده شد كه به دلیل مشغله فراوان ترجیح داد تا به عنوان نایب رئیس شورای شهر به یاری مردم آن منطقه بپردازد . به منظور بهره‌مندی از تجارب و نظرات ایشان گفتگویی را با ایشان انجام داده‌ایم كه در زیر می‌خوانید : به عنوان سؤال نخست تا چه حد با مباحث تئوریك كارآفرینی آشنایی دارید؟ آیا در این زمینه مطالعاتی انجام داده‌اید؟ به طور كلی تعریف شما از واژه كارآفرینی چیست و به نظر شما چگونه می‌توانیم در سطح كشور كارآفرینی را توسعه دهیم؟ متأسفانه به دلیل مشغله كاری فراوان فرصت چندانی برای مطالعه ندارم. اقدامات من بیشتر شامل تجربیات كاری می‌باشد اما كارآفرینی در عمل، تقویت خودباوری در انسان است. اگر بتوانیم به خلق چنین تربیت و انگیزه‌ای در فرزندانمان بپردازیم و آنها را از سنین دبستان تا دانشگاه خلاق و با انگیزه كنیم مسلماً موفق بوده‌ایم چرا كه فرزند شما می‌داند كه می‌تواند. البته گاهی اوقات سرمایه شخصی نیز بسیار كمك می‌كند و شخص را كمتر دچار ریسك‌پذیری و مشكلات می‌سازد. در غیر این صورت بهتر است با تشكیل تعاونی‌های چند نفره به سمت و سوی كارآفرینی حركت كنیم. سرمایه و مشاركت تنها عوامل كمك‌كننده نیستند و مسلماً این وظیفه برخی وزارتخانه‌ها و نهادهای ذیربط است كه می‌بایست به كشف افراد بپردازند، سرمایه لازم را در اختیار اعضای تعاونی بگذارند و دولت نیز آنها را حمایت كند. در این صورت است كه كارآفرینان حتی جلوتر از دولت به راه می‌افتند و ایجاد خلاقیت و نوآوری می‌كنند. البته منظور از در اختیار گذاردن سرمایه از طریق دولت این نیست كه بدون حساب و كتاب و بدون اینكه كار بازدهی داشته باشد این اقدامات صورت بگیرد چرا كه بدین ترتیب ورشكستگی حاصل خواهد شد .