تاریخچه تیراندازی    به گفته «هردوت» مورخ یونانی، ایرانیان دارای سه صفت ممتاز جوانمردی بودند؛ راست می گفتند، راست بر اسب می نشستند و راست تیر می انداختند. ویژگی هایی كه یك ایرانی را از مردمان سایر ملل جهان تمیز می د اد.    در كتاب حماسی ملی شاهنامه فردوسی، اشعاری وجود دارد كه حاكی از نقش تیراندازی در بین ایرانیان قدیم و جنگهای آنان بوده است و بارها از حاكمان، دلیران و رزم آورانی نام می برد كه در هنگام بزم و شكار، برای سرگرمی خود و مشاهده قدرت و مهارت شاهزادگان و دیگر نام آوران مسابقات تیراندازی را تشكیل داده و برندگان آن را به دریافت جوایز مفتخر می نمودند. نخستین باشگاه تیراندازی در قرن سیزدهم و چهاردهم میلادی توسط آلمانیها راه اندازی شد كه عضویت در آن فقط به مردان محدود می شد. اولین مسابقات تیراندازی قهرمانی جهان در سال ۱۸۹۷ میلادی توسط باشگاه تیراندازی لیون فرانسه به مناسبت جشن بیست و پنجمین سال تأسیس باشگاه در مسافت۳۰۰ متر برگزار گردید. مسابقات قهرمانی زنان در رشته تیراندازی نیز در سال ۱۹۵۸ میلادی برگزار شد. ظهور فدراسیون های ملی و اتحادیه های بین المللی تیراندازی (UIT) «union international Tir sport» به عنوان پیشگامان تیراندازی باعث شد، در بسیاری از كشورها، در اواسط قرن نوزدهم فدراسیون های ملی بنا نهاده شوند. در سال ۱۹۰۷ میلادی اتحادیه بین المللی تیراندازی (UIT) توسط هشت كشور پایه گذاری شد، كه امروز با عنوان «ISSF» (فدراسیون جهانی تیراندازی) شناخته می شود. این سازمان هم اكنون در مونیخ آلمان قرار دارد و یكصد و چهل و هشت عضو دارد.