شصت سال پيش در چنين ماهى بود(اکتبر) كه مجله پرطرفدار «وايرلس ورلد» (Wirless World) مقاله اى تحت عنوان «رله فرازمينى: آيا ايستگاه هاى راكتى مى توانند جهان را تحت پوشش راديويى قرار دهند؟» چاپ كرد. نويسنده آن مقاله جوانى به نام «آرتور سى كلارك» بود. امروزه «ايستگاه هاى راكتى» مورد نظر آقاى كلارك ۸۷ ساله، همان ماهواره ها هستند. فرسايش ساليان و عواقب ابتلا به فلج اطفال در كودكى سِر «آرتور» را به صندلى چرخدار محدود و كمى فراموشكار كرد. اما او به عنوان يك بينش ور مثل هميشه ذهنى درخشان دارد و به زمانى در آينده مى نگرد كه ساير پيش بينى هاى او جامه عمل پوشيده باشد. او مطمئن است روزى فراخواهد رسيد كه فضاگردى همچون جهانگردى پديده اى عادى خواهد شد. به نظر او اينكه انسان براى بيش از ۳۰ سال به ماه بازنگشته تنها يك «افت» موقتى است.