ورزش چوگان حضوري هنري ،ادبي و فرهنگي در ايران داشته است .بسياري از نويسندگان در كتب خود به آن اشاره كرده اند و شاعران ،اشعار بسياري يا در وصف چوگان و يا از چوگان در وصف يار سروده اند . هنرمندان ايران در نقاشي و به ويژه در هنر نگارگري (مينياتور )چوگان را موضوع اصلي بسياري از تابلوها و گنجينه هاي معروف هنري قراردادند .حتي در ضرب المثلها و گفتارهاي عاميانه نيز رخنه نمود . از جمله شاعران به نام، در اين زمينه مي توان به فردوسي و شاهكار حماسي وي يعني شاهنامه اشاره نمود كه در آن از بازي «چوگان » و «گوي » سخن گفته است . البته قبل از فردوسي نيز افرادي چون «ابو عبدا... جعفر بن رودكي سمرقندي » كه در دستگاه سامانيان معزز بود ،در آثار خود اشاره اي به چوگان و گوي داشته است .وي تشبيهايي از روي ،موي چشم سياه يار با چوگان و گوي داشته است . چون ابيات ذيل : گر بزلف چوگان نازش همي كني تو بدو نديدي آنكه او را ز كـــــف چوگان بود پس از فردوسي هم شعراي پارسي گوي درباره (گوي و چوگان ) مستعاري دارند . ولي كمتر به اصل موضوع پرداخت نمايند . از ديگر شاعراني كه به توصيف چوگان پرداخته است . از ديگر شاعراني كه به توصيف چوگان پرداخته است نظامي گنجوي است . در منظومه خسرو شيرين نظامي گنجوي به شرح مسابقه چوگان بين خسرو پرويز و شيرين مي پردازد و به راستي هنر آفرني مي كند . ملك را گوي در چوگان فكندند شگرفان شور در ميدان فكندند ز يك سو ماه بود و اخترانش ز ديگر سو شه و فرمانبرانش گهي خورشيد بردي گوي و گه مه گهي شيرين گرو دادي گهي شاه