مقدمه اولو اما انسان اشرف مخلوقات ! هيچ خلقي از موجودات جهان از گزند او در امان نيست ، گرچهعنكبوتي باشد در پس ابرها در بلندترين قلة دنيا، چه حلزوني باشد در سياهي اعماق دريا و چه تك س لولي دركره اي دور به دوري فردا.انسان ها در دوراني بسيار دور، زماني كه نيازهايشان از تعداد انگشتان پا بيشتر نبود، تمام نيروي خويشرا در بازوان خويش ذخيره مي كرد. با تمدن يافتن بشر، به تدريج اين نيرو كاهش يافته و نيروي عقلجايگزين آن شد . انسان كه بالقوه موجودي تن پرور و تنبل بود با كمك عقل خود سعي در جايگزين كردننيروي از دست رفتة بازوي خود بر آمد. گاه اين نقص با مدد حيوانات جبران مي شد و گاه بوسيله ابزار آلاتدست ساخت خود او.انسان شهر نشين امروزي در پي آسودگي بيشتر خود، هر روزه دستگاهي اختراع مي كند كه كامپيوتريكي از آنهاست . او كه كامپيوتر را براي برداشتن بارِ محاسبات سنگين و زمان گير از دوش خود ساخته بود، بهجايي رسانيد كار كه جمعي (چونان نگارندة اين مطالب ) همواره در حا ل تلاش براي يافتن طرز كار با اين