مقدمه    استرس مهمترين عامل ايجاد كننده بيماري هاي كشنده و عليل كننده در جهان است.    در شرايط اضطراب و عصبانيت، تصميم گيري و قضاوت مختل مي شود.    استرش و اضطراب به عنوان عكس العمل جبراني، عده اي را به پرخوري مي كشاند و يا استرس و افسردگي حاصل از آن، فرد را بي تحرك و گوشه نشين مي كند.    استرس، بيش از رژيم غذايي در افزايش كلسترول خون موثر است و مصرف سيگار هم غالبا براي رويارويي با استرس و نگراني مورد سوء استفاده واقع مي شود.    استرس در ايجاد زخم هاي معده و اثني عشر، بي خوابي، پرخاشگري، اعتياد و ... سهم بالايي دارد.    استفاده از روش هاي آرام بخش و خلاق غير دارويي به ويژه مدي تيشن و ريلاكسيشن بهترني و تنها روش موجود و ممكن است (داروهاي پر عارضة آرام بخش چارة اين مشكلات نيستند).    عوامل استرس زا لزوما ناخواسته نيستند، بلكه حالات و شرايط دلخواه و برنامه ريزي شده هم مي توانند استرس زا باشند، مانند: ازدواجاسترس چيست؟در اصطلاح عام به تنش، فشار يا افسردگي، استرس گفته مي شود. در اصطلاح پزشكي هم استرس به افزايش فشار و تنش در سيستم و ساختار بدن دلالت مي كند؛ همان آمادگي جسمي و ذهني بالايي كه لازمة برخورد با شرايط و موقعيت هاي حاد و بحراني است.در فيزيولوژي، استرس به صورت واكنش هاي داخلي بدن در برابر آثار فيزيكي نامطلوب – مانند گرما و سرماي شديد، تنگنا و مضيقه، فقر، ضايعه، درد، عفونت و مسموميت شديد و ... تعريف شده است. بدن براي غلبه بر اين شرايط فيزيكي غير طبيعي و كسب تعادل حياتي، تغييرات داخلي شيميايي و هورموني متعددي از خود نشان مي دهد. به اين تغييرات «سندرم سازش كلي»  گفته مي شود. هنگامي كه اين انطباق بحراني درست نمي كند در اصطلاح مي گويند كه بدن «اُفت» كرده است. (ارجاع) (گريجو كاهانه، ص 12)اضطراب احساس دروني است از ترس و تنش كه به عنوان پاسخي طبيعي به شرايط تهديد آميز زندگي بروز مي كند. اين حالت به خودي خود پاسخ روان فيزيولوژي به شرايط خطرناك مي باشد و همة اجزاء واكنش هاي «جنگ يا گريز» كه در فصل اول ذكر شد با آن همراه است با وجود اين در بسياري از افراد اضطراب بدون ارتباط آشكار با رويدادهاي تهديد آميز به شخص دست مي دهد كه در اين حالت آن را «روان رنجوري اضطراب» يا «واكنش اضطراب» مي نامند. اين حالت در گذشته «نوراستني» خوانده مي شد.روان رنجوري اضطراب بخصوص در بالغين جوان مخصوصا در دخترها بيماري بسيار شايعي است و به دو صورت حاد و مزمن رخ مي دهد. (دكتر م . ح . اردوبادي ص 33 و 32)كودكان اغلب در برابر استرس به وسيله بازگشت به رفتارهاي مراحل قبلي رشد از خود واكنش مي دهند. اما وقتي چنين رفتاري در طول زمان استمرار مي يابد يا كودكتان به طوري واضح سازگاري مطلور ب را به دست نمي آورد، لازم است درصدد يافتن كمك برآييد.