جانداران پر سلولي، براي ايجاد هماهنگي بين اندامهاي مختلف بدن خود نياز به دستگاههاي ارتباطي دارند.  دستگاه عصبي با ساختار و كار ويژه‌اي كه دارد در جهت ايجاد اين هماهنگي بوجود آمده و تكامل يافته است.  اين دستگاه بدن را در برابر تغييرات محيط خارج و تغييرات داخلي بدن هماهنگ و سازگار مي كند و براي اين كار، در بعضي موارد از كمك غدد درون ريز هم بهره مي گيرد.از نظر ساختاري،  دستگاه عصبي از دو بخش دستگاه عصبي مركزي و دستگاه عصبي محيطي تشكيل شده است.  دستگاه عصبي مركزي شامل مغز ونخاع است كه مراكز كنترل اعمال بدن مي باشند اين دستگاه اطلاعات دريافتي از محيط اطراف و درون بدن را تفسير كرده و به آنها پاسخ مي دهد.  دستگاه عصبي محيطي هم شامل اعصابي است كه از اكسونها و دندريت هاي بلند تشكيل شده‌اند و مغز و نخاع را به قسمت هاي ديگر بدن ارتباط مي دهند و در مجموع شامل 31 جفت عصب نخاعي و 12 جفت عصب مغزي مي باشد.  دستگاه عصبي محيطي شامل دو بخشي حسي و حركتي است.  بخش حسي دستگاه عصبي محيطي،  ارسال پيام عصبي رااز اندامهاي حسي به مراكز عصبي برعهده دارد.  بخش حركتي دستگاه عصبي محيطي،  ارسال پيام عصبي را به اندامهاي عمل كننده به عهده دارد و خود شامل دو بخش دستگاه عصبي پيكري و دستگاه عصبي خود مختار مي باشد.