ارتقاي سطح دانش, توانايي و مهارتهاي ارتباطي براي پاسخگويي به نيازهاي جديد يكي از رويكردهاي مهم در سازمانهايي است كه به اصل پويايي مداوم پايبندند. هر سازماني براي ايجاد ارتباط مستحكم تر و بهتر با گروههاي مخاطب و مشتريان خود تدابيري انديشيده است. امكانات اينترنت يكي از مناسبترين و در عين حال ساده ترين راههاي ايجاد ارتباط دوسويه بين سازمان و كليه افراد و نهادهاي ذينفع (Stakeholders) است. بهره برداري از امكانات اينترنتي همواره به دو عامل اصلي وابسته است. نخست, فناوري جديد و ديگر شيوه و كيفيت استفاده از اين پديدهبا اقبال رو به فزوني براي استفاده از اينترنت, شايد سخن راندن از مزايا و مضار اينترنت شايد در عمل چندان ثمربخش نباشد. اينترنت نيز همچون پديده هاي ديگر عصر جديد راه خود را پيموده و با توجه امكانات بيسابقه اي كه دارد, به سرعت در حال گسترش است. اگر از چون و چرا و مجادله درباره اساس و فلسفه اينترنت صرف نظر كنيم وآنرا همچون رسانه هاي نوين، يك پديده, با ويژگيهاي خاص خودش بدانيم , ناگزيريم به تناسب موضوع مورد نظر, به جنبه هايي از اينترنت بپردازيم كه مستقيم و غيرمستقيم بر روي سازمانها و كاربران تاثير مي گذارد.