اگرچه در ايران پرورش و نگهداری گاو گوشتی به معنا و مفهومی که در کشورهای خارجی مرسوم و متداول است رايج نيست ولی از آنجا که ممکن است در آينده عده ای به اين کار علاقمند گردند و بخواهند در اين زمينه فعاليت نمايند لازم است که در اين باره مطالبي بيان گردد تا شايد راهنمايي برای اينگونه اشخاص باشد. انچه که در اين فصل عنوان می گردد مبتنی بر اصول جديد دامپروری در دنيای امروز بوده ممکن است با شرايط اطن مرز و بوم صد در صد وفق ندهد. ولی بعضی از قسمتهای آن عملی و بقيه موارد نيز با تغييراتی قابل اجراست. پرورش گاو گوشتی در اغلب نقاط با استفاده از مراتع و چراگاههای خوب ممکن بوده و مقرون به صرفه می باشد. در ايران نيز بايد اين نکته مورد توجه قرار گيرد و بهتر است کسانی به اين کار مبادرت ورزند که امکان دسترسی آنها به مراتع برايشان فراهم و ميسر باشد. در ايران در شرايط موجود پروار کردن گوساله های نر نژاد هولشتين کم و بيش رواج يافته اين کار يا به وسيله خود دامپروران توليد کننده شير به عنوان يک کار جنبی عملی می شود يا اينکه عده ای گوساله های مذکور را بعد از, شير گرفتن خريداری و آنها را تا 10 الی 12 ماهگی پروار کرده و سپس عرضه می نمايند.