چکیدهفن آوری و دانش فنی درتولید کالاهای صنعتی نقش عمد های را ایفا م یکند و نیروی کاری که از سطح دانش فنیو آموزش بیشتری برخوردار باشد، قادر است در چرخه تولید پویایی و تحول تکنولوژیک ایجاد کرده، سبب زایشظرفیت تولید صادرات و توان رقابت در بازارهای بی نالمللی شود. مقاله حاضر، در پی آن است که تأثیر آموزشعالی را بر عرضۀصادرات صنعتی مورد بررسی قرار دهد و به آزمون این فرضیه بپردازد که آموزش عالی دربلندمدت بر عرضه صادرات صنعتی ایران اثر مثبت دارد. برای این منظور، با ارائه یک چارچوب نظری و با استفادهاز روش یوهانسن – جوسیلیوس و مکانیسم تصحیح – خطا به ترتیب، روابط بلندمدت و کوتاه مدت عرضه صادراتصنعتی ایران برآورد م یشود. نتایج کسب شده فرضیه فوق را به ویژه در بلند مدت تأیید م یکند. بدین منظور،ضریب برآورد شده آموزش عالی در الگوی بلند مدت بیانگر انعطاف پذیری بالای صادرات صنعتی نسبت به آموزشاست، حال آنکه، این نوع آموزش در کوتاه مدت تأثیر معنی داری روی متغیر صادرات نداشته است. آمار و اطلاعات1378 به دست آمد هاند. - مورد استفاده از منابع آماری معتبر، برای دوره زمانی 1345