با توجه به ظهور مفاهيم جديد در معماری نرم¬افزار و در هم تنيدگی سامانه¬های اطلاعاتی و ساختار¬های مطرح در نرم¬افزار، اين مقاله تلاش خواهد کرد با ديدگاه معماری مبتنی بر سرويس و ارزش¬های افزوده ناشی از آن راهکاری جديد در زمينه بانکداری نوين ارائه کند. گستردگی ايده¬ها و سيستم¬های جديد و سرعت رشد آن¬ها به حدی است که مقياس پذيری سامانه¬ها می¬تواند چالش نوينی را در صنعت بانکداری ايجاد کند. در اين مقاله پس از بررسی معماری سرويس¬گرا به مدلی می¬رسيم که چينش قسمت¬های از هم مجزای سامانه با  استفاده از اين معماری، مقياس¬پذيری و امکان¬پذيری گسترش سامانه¬های بانکداری را بيش از پيش فراهم خواهد کرد. اين مدل دريچه¬ای را برای شرکت¬¬های نرم¬افزاری دست اندرکار در سامانه¬های بانکی به روی ارتباطات ساختيافته با سامانه¬های ديگر نيز خواهد گشود. تعاريف گوناگوني از معماري سرويس گرا ارائه شده است كه از جمله آنها مي توان به اين تعاريف اشاره كرد. مجموعه قوانين ، سياست¬ها و چهارچوب¬هايي كه نرم افزارها را قادر مي سازد تا عملكرد خود را از طريق مجموعه سرويس¬هاي مجزا و در عين حال مربوط به هم در اختيار ساير درخواست كنندگان قرار دهند تا بتوانند بدون اطلاع از نحوه پياده سازي و تنها از طريق رابط¬هاي استاندارد و تعريف شده ، این سرويس¬ها را پيدا كرده و فراخواني نمايند[1]. معماری سرویس گرا روشي برای ساخت سیستم¬های توزیع شده اي است که در آنها عملکرد سیستم بصورت سرویس در اختیار کاربران و یا سایر سرویسها قرار می گیرد. از ديگرتعاريف ارائه شده مي توان به "واحدهاي نرم افزاري آماده در شبكه  " يا "سرويس¬هاي سطح منطق تجاری " اشاره كرد. در حال حاضر ، تکنولوژی سرويس¬هاي وب و پیاده سازی نمونه های موفق از آن، نشان داده است که معماری سرويس¬گرا می تواند به عنوان راه حلی عملی و دست یافتنی در طراحی سیستم¬های جدید و یکپارچه¬سازی سیستم¬های بزرگ موجود ، مطرح گردد. البته ذکر تفاوت سرويس¬هاي وب و معماری سرويس¬گرا در اینجا لازم به نظر می رسد. سرويس¬هاي وب  مجموعه ای از تکنولوژی¬هایی همچون XML,SOAP,WSDLو  UDDIمی¬باشد که امکان ارائه راه حل و برنامه نويسي جهت رفع مشکلی خاص را فراهم مي نمايد. در حالی که معماری سرويس¬گرا یک معماریست و از مجموعه مشخصی از تکنولوژی¬ها فراتر مي باشد.