ایجاد، حفظ و ارتقای کیفیت در آموزش به ویژه در حوزه فناوری‏های پرتغییر نظیر فناوری اطلاعات دشوار و هزینه‏بر است . این دشواری رکن اصلی بحران در بخش آموزش در جهان است. در کشور ما به دو علت این بحران شکل گرفته و درحال گسترش است که عوارض آن نظیر  کاهش کیفی پایان نامه‏های تحصیلی دانشگاهی و کاهش میزان فارغ التحصیلی در دوره‏های تحصیلات عالی نظیر دکتری بروز کرده است. عدم استفاده از روش‏های علمی در تولید محتواهای آموزشی علت اصلی و رشد بی رویه کمّی تعداد دانشجویان دوره‏های تحصیلی علت فرعی این دشواری است. نمونه بارز تحقق چنین شرایط بحران زائی، سرانجام تولید طرح درس‏های مناسب دانشگاهی برای دوره تازه تاسیس فناوری اطلاعات است که متاسفانه تا حد پاک کردن صورت مسئله یعنی زیر سؤال بردن لزوم ارائه دوره کارشناسی فناوری اطلاعات پیش رفته است . آموزش غیر دانشگاهی رایانه و فناوری اطلاعات هم متأثر از طرح درس‏های دانشگاهی دچار بحران محتواهای آموزشی است و مواد درسی عموماً سرفصل‏های کتاب‏های آموزشی است که مدرسین این دوره ها دراختیار دارند. تبعات این مشکل بسیار فراتر از مواردی است که اکنون بچشم می خورد. زیرا افزایش کیفی پس از نزول چشمگیر آن کاری بسیار دشوار است. رایج شدن تدوین محتوا های درسی درجلسات  کمیته های کاری به شکل کار اداری و یا تجربی به میزانی رسیده است که برای بازگشت به شرایط مطلوب کار فرهنگی مستمری لازم است که جهت بهسازی شرایط، حالت ترویجی داشته باشد و در عین حال با تولید و عرضه نمونه‏های محتواهای واجد کیفیت و مبتنی بر الگوی طرح درس‏های آموزشی راهنمای کسانی باشد که بخواهند در این حوزه مجدداً آغازگر تحولات کیفی باشند.