چکيده: امنيت اطلاعات در محيط هاي مجازي همواره بعنوان يكي از زيرساخت ها و الزامات اساسي در كاربري توسعه¬اي و فراگير از فناوري اطلاعات و ارتباطات مورد تاكيد قرار گرفته است. اطمينان از ايمن بودن سرمايه هاي اطلاعاتي و تجهيزات زيرساختي كشور گذشته از ابعاد گسترده امنيت ملي ، کليد قفل فرصت هاي بي شمار تجاري و غيرتجاري جديد اينترنتي است.  آنچه مسلم است چالش امنيتي رودرروي كشور عدم دسترسي به فناوري و يا عدم وجود محصولات امنيتي نيست، بلکه سياست گذاري ، فرهنگ سازي، بهره وري مناسب از منابع موجود و نيز سازگاري آن ها به گونه اي است، که نياز منحصربه فرد شبکه و فضاي ديجيتالي كشور را تأمين کند. نكته مهم حاصل از تجارب كشورهاي پيشرو حاكي است كه امنيت اطلاعات مسأله اي فرابخشي است و نياز به همكاري هاي گسترده، هم در سطح ملي و هم در سطح بين المللي ، در اين زمينه دارد. تعيين نقش ها، وظايف و مسئوليت ها از نكات مهمي است كه در اين همكاري ها بايد تعريف شوند. در اين راستا، اين مقاله سعي دارد تا با بيان مراحل مختلف تدوين و پياده سازي امنيت اطلاعات، از تحقيقات اوليه تا مرحله ارزيابي کارايي اين سياست گذاري و سنجش ميزان افزايش سطح دانش امنيتي کارمندان، الگويي جامع به منظور سياست گذاري امنيتي در سازمان هاي کشور ارائه کند.