پارسونز سازمان هاي اجتماعي را به طور كلي و سازمان هاي رسمي را به ويژه از ديدگاه نظام طبيعي مي نگرد پارسونز چهار نوع مسئله را توصيف مي كند كه سازمان ها مي يابد براي بقاء و پيشرفت در طول زمان حل كنند وي مي گويد حفظ تعادل و ادامه وجود نظام به چهار شرط كاركردي يا چهار مسئله بستگي دارد كه مي بايد به طور مناسب تامين يا حل شود. 1- دست يابي به هدف يا تامين حركت پيوسته ي نظام به سوي هدف هايش 2- انطباق يا فرايند به كار انداختن وسايل فني براي دست يابي به هدف 3- يك پارچگي يا فرايند برقراري و حفظ روابط عاطفي و اجتماعي مناسب در ميان افرادي كه مستقيما در فرايند دست يابي به هدف همكاري مي كنند 4- حفظ الگو و كنترل تنش يا مراقبت در اين كه واحدهايي كه با يكديگر همكاري مي كنند وقت و تسهيلات لازم را براي ايجاد يا شناخت توانايي هاي مورد نياز سيستم دارا باشند. در واقع منظور پارسونز از حفظ الگوي نظام ارزشي مركز ي و الگوهاي كنش متقابلي است كه به وسيله ي اين نظام طرح گرديده است كاركرد واحدهاي مختلف درون سازمان اين است كه موجبات حل هر يك از اين مسائل را به طور مستمر فراهم آورند. برخي واحدها كاركردهاي برنامه ريزي و هماهنگي را انجام مي دهند در حالي كه واحدهاي ديگر كاركردهاي مديريت را اجرا مي كنند . واحدهايي نيز وجود دارند كه بر بعد كنترل كيفيت نظارت مي كنند و همچنين واحدهاي ديگري كه تصميمات مربوط به سياست ها و خط مشي ها را مي گيرند.