پيش گفتارآتابچه (( مباني دستور زبان [ ترآي ] آذربايجاني )) آه از نظر خوانندگان عزيز مي گذرد، در بادي امر،مي بايست مقدمه اي بر طرح لهجه شناسي ( ديالكتولوژي ) زبان امروز آذربايجان باشد، نگارنده ازمدتها پيش در مسير اقدام به تدارك و تنسيق آن قرار دارد . تدوين چنين مقدمه اي بد انجهت ضروريجلوه ميكرد، آه هر نوع بررسي و سنجش در لهجه و شيوه هاي تكلم مربوط به يك زبان ، در درجه اول،بر اساس مقايسه و تطبيق با قواعد و مشخصات دستوري آن زبان انجام پذير است.در تنظيم مقال بعنوان مقدمه، نظر بر اين بود آه مطالب به اختصار و ايجاز بيان شود، ولي به اقتضاياهميت موضوع، آنچه آه در عمل به ميان مي آمد، از حدو د يك مقدمه فراتر رفت و بسط و تفضيلي بهخود گرفت آه ممكن شد بصورت آتابچه اي مستقل دردسترس علاقه مندان قرار گيرد.در تهيه و تدوين اين مختصر،مآخذ متعدد و مختلفي آه مستقيما مربوط به موضوع بوده و يا در روشنشدن آن مي توانست مفيد واقع شود، مورد مراجعه و برسي قرار گرفته است. در ميان اين مآخذ علاوهبر زبان زنده ى خلق، از آثار مشروح آآادميك گرفته تا ساده ترين وجيزه ها و خود آموزهاي درسيوجودداشته است . با وجود اين، آتابچه حاضر، بطوريكه از اسم آن نيز بر مي آيد، در همان حدود مبانيدستور زبان[ترآي] آذزبايجاني مي ماند و در صورتيكه بتواند چشم انداز درستي در موضوع مورد بحث به