شيشه سازي در ايران تاريخي بس كهن دارد . قديميترين اشياء ظروف شيشه اي ايراني مربوط به اقوام عيلامي مي باشد كه تاريخ ساختن آن به 3500 سال قبل مي رسد . عيلاميها براي مهرها هي تزئيني و گردن بند از اين ماده استفاده مي كردند . از ابتكارات اين قوم بكاربردن شيشه جهت پنجره مي باشد كه با تركيبي آن را مي ساختند . شيشه سازي تقريبا" در يك زمان واحد در چند نقطه از جهان متداول گشت و شايد شيشه اي را در نقطه اي ساختند و به مناطق مختلف جهان برده اند چون از نظر خمير و تراش و نقش و رنگ شباهت بسيار دارند صنعت شيشه سازي در ايران و جهان بعد از اسلام ترقي زيادي كرده است ظروف شيشه اي اوايل دوره اسلامي را بطري قوري گلدان فنجان و وسايلي 3 تشكيل مي داد كه براي رفع حوائج زندگي و حفظ روغنهاي خوشبو و داروها بكار مي رفته است