سنگ فسیل! در بین سه نوع سنگ موجود در پوسته ی زمین، سنگ رسوبی برای جوینده ی فسیل اهمیت زیادی دارد. در توضیح این مطلب به سادگی می توان گفت که احتمال وجود فسیل در سنگ رسوبی زیادتر است.                                                                                                                        شکل گیری فسیل ها   هنگامی که یک جاندار می میرد، بدنش سرانجام از بین می رود. ممکن است پرندگان و جانوران مردار خوار مانند کلاغ یا کرکس و یا کفتار آن را بخورند. بعد از آنها احتمالا نوبت غذای موجودات کوچکتر مثل سوسک و خرمگس می رسد. آن چه باقی می ماند نیز به طور طبیعی میپوسد و از بین می رود. آما گاه قسمت هایی از بدن جانداران در لایه های سنگ های رسوبی قرار می گیرد. مانند آنهایی که در صفحه ی قبل شرحشان رفت. این قسمت ها ممکن است به صورت فسیل در سنگ حفظ شوند.   جانوران کامل  در موارد بسیار نادر، ممکن است جانوران به صورت کامل در شکل فسیل حفظ شوند. یکی از مثال های این موارد، حفظ حشره در کهرباست. فرض کنید که میلیون ها سال قبل، شیره ی یک درخت کاج از تنه ی آن به بیرون تراوش شده است. سپس حشره ای روی این شیره نشسته و کاملا در آن فرورفته است.