با گسترش فناوري اطلاعات و ارتباطات، امنيت به يكي از مهمترين مباحث در فرآيند طراحي و مديريت سازمان‌ها تبديل شده است. به خصوص در سيستم‌هاي بانكداري يكي از اصلي‌ترين مسائل مطرح، تأمين امنيت لازم براي انواع سيستم‌ها و سرويس‏هاي بانكي است. اصولاً امنيت بانك در دو سطح قابل بررسي است. سطح اول مربوط به امنيت پيام‏هايي است كه بين بانك و مشتريان مبادله مي‏شود. اين نوع امنيت شامل تصديق اصالت كاربران، صحت (عدم تغيير داده در زمان انتقال)، عدم انكار (جلوگيري از انكار هر يك از طرفين بعد از انجام كامل تراكنش)، محدود ساختن دسترسي به سيستم براي كاربران مجاز و تصديق اصالت شده (براساس سياست امنيتي تعيين شده) و حفظ محرمانگي است.سطح دوم از مسائل امنيتي مرتبط با سيستم بانك الكترونيكي، امنيت محيطي است كه داده‌هاي بانكي و اطلاعات مشتريان در آن قرار مي‏گيرد. اين نوع امنيت با اعمال كنتر‏ل‏هاي داخلي و يا ديگر احتياط‏هاي امنيتي امكان‏پذير مي‏شود. 1-1فاكتورهاي امنيتيبه طور كلي، براي برقراري يك محيط امن، چند فاكتور اساسي بايد موجود باشد. اين فاكتورها عبارتند از:•جامعيت : اطمينان از اينكه اطلاعات صحيح و كامل است. •محرمانگي : اطمينان از اينكه اطلاعات تنها توسط افراد يا سازمان‌هاي مجاز قابل استفاده است و هيچ‌گونه فاش‌سازي اطلاعات براي افراد تشخيص و تأييد هويت نشده صورت نخواهد گرفت.•شناسايي و اعتبار سنجي : گيرنده و فرستنده، هر دو بايد بتوانند از هويت طرف مقابل خود مطمئن باشند. •دسترس‌پذيري: اطمينان از اينكه سيستم مسئول تحويل، ذخيره‌سازي و پردازش اطلاعات همواره در زمان نياز و در دسترس افراد مربوطه باشد. •انكارنا‌پذيري : هيچ يك از دو سوي ارتباط نتوانند مشاركت خود در ارتباط را انكار كنند.براي رسيدن به يك طرح مناسب و كارا در ارتباط با امنيت بايست براي برقراري توازن در سه مورد تصميم‌گيري كنيم:•ارائة سرويس در برابر امن‌سازي: ارائة برخي از سرويس‌ها و وجود آنها در شبكه از اهميت بالايي برخوردار نيست. بايد تصميم گرفت كه چه سرويس‌هايي را مي‌خواهيم ارائه كنيم. اين سرويس‌ها بايد آنقدر ارزشمند و مهم باشند تا صرف زمان و انرژي براي امن‌سازي آنها بيهوده نباشد.•سادگي استفاده  در برابر امنيت: امن‌سازي سيستم، استفاده از آن را مشكل‌تر مي‌كند. هر چه يك سيستم امن‌تر باشد استفاده از آن نيز مشكل‌تر خواهد بود. زيرا امنيت محدوديت ايجاد مي‌كند، بنابراين بايد بين قابليت‌استفاده  و ميزان امنيت تعادلي را برقرار ساخت. •هزينة برقرار‌سازي امنيت در برابر خطر از دست دادن : طراحي و پياده‌سازي امنيت نيازمند صرف هزينه‌هايي در بخش‌هاي نيروي انساني، نرم‌افزار و سخت‌افزار خواهد بود. بايد مجموع هزينه‌هايي كه در صورت از دست دادن هر كدام از منابع يا اطلاعات داخلي به شركت اعمال مي‌شوند محاسبه شده و بين اين هزينه‌ها و هزينه‌هاي تأمين امنيت تعادل برقرار شود. هزينة از دست دادن منابع بايد با توجه به احتمال از دست دادن آنها مورد محاسبه قرار گيرند. در صورتي‌كه احتمال از دست دادن يا دچار مشكل شدن يك منبع بسيار پايين باشد و آن منبع از درجة اهميت بالايي نيز برخوردار نباشد صرف هزينه زياد براي امن‌سازي آن بهينه نخواهد بود.