چكيدههدف اصلي از اين مقاله، بررسي اين موضوع است كه آيا بين شيوه‌هاي تأمين مالي و درصد تغييرات هزينه‌ سرمايه رابطه معناداري وجود دارد يا خير. در راستاي اين هدف به تعريف مفاهيم هزينه‌ سرمايه، ميانگين موزون هزينه سرمايه،اقلام تشكيل دهنده‌ ميانگين موزون هزينه‌ سرمايه، آماره‌ آزمون t ، آماره‌‌ آزمون f و ضريب همبستگي پرداخته و به تبع آن نحوه‌ محاسبات هر يك توضيح داده مي‌شود. اطلاعات مورد نياز براي يك دوره‌ زماني چهارساله از شركت‌هاي فعال در بورس اوراق بهادار تهران از صنايع مختلف جمع‌آوري شده است. پس از محاسبات ميانگين موزون هزينه‌ سرمايه شركت‌هاي مورد مطالعه، ارقام به دست آمده با ميانگين موزون هزينه‌ سرمايه دو كشور هند و آمريكا در يك برهه‌ زماني مشخص (سال 2003 ميلادي) به صورت اجمالي مقايسه مي‌شود. با استفاده از روشهاي آماري معرفي شده فرضيات تحقيق آزمون مي‌شود. نتايج به دست آمده حاكي از اين است كه در اكثر موارد بين شيوه‌هاي تأمين مالي و درصد تغييرات هزينه‌ سرمايه رابطه خطي وجود دارد ولي معنادار بودن اين رابطه بسته به نوع شيوه‌ تأمين مالي و سال مورد رسيدگي متفاوت مي‌باشد. مقدمهيکي از مهمترين روشهاي افزايش ارزش کلي يک شرکت انتخاب بهترين راه کارها برای سرمايه گذاري وجوه وتشکيل مناسب ترين ساختار سرمايه مي باشد.تامين مالي به اشکال مختلف صــورت مي گيرد که عبارتنـــد از:اســتقراض،صدور سهام و انباشته کردن سود شرکت.انتخاب بهترين گزينه تامين مالي حتما بايد با مدنظر گرفتن مخارج تامين مالي صورت گيرد که در ادبيات مالي از آن تحت عنوان هزينه سرمايه ياد     مي شود(فاوفرنچ ،1999).وجوهي که به وسيله شرکت کسب مي شود بايد در جهت يک سرمايه گــذاري بالقوه، بازده کافي براي تامين کننـدگان اين وجوه ايجاد کند. بازده مورد انتظار تامین کنندگان منابع مالی یکسان نمی باشد. درجایي که بستانکاران شرکت به دنبال يک نرخ بهره ثابت ومطمئن هستند،سهامداران پذيرفته اند بازدهي که آنها از شرکت دريافت    مي کنند بسته به نحوه عمل شرکت متفاوت مي باشد(همپتون ،1990).همچنين انتظارات سرمايه گذاران بــسته به شرايط سياسي،اقتصــادي،بازده جاري بازار،ريسک بازار،کيفيــت ونحوه مديريت وتعداد ديگري از فاکتورها تغيير مي کند.