چكيده : در اين مقاله استراتژي تخصيص داده پوياي جديد براي سيستم هاي پايگاه داده توزيع شده غيرتکراري به نام الگوريتم RTNNA  مطرح گرديده است. اين الگوريتم  با توجه به تغيير الگوي دسترسي به قطعه‌هاي داده عمل تخصيص مجدد قطعه‌هاي داده را انجام مي‌دهد. در اين الگوريتم قطعه‌هاي داده به نودي منتقل مي شود که در نزديکي نودهايي قرار دارد که بيشترين دسترسي را به اين قطعه داده دارند. اين الگوريتم با بوجود آوردن خوشه‌هاي داده براي سيستمهاي پايگاه داده توزيع شده که با بار زياد و درخواستهاي متعدد از سايتهاي مختلف در يک شبکه مواجه مي‌باشند مناسب مي‌باشد. نتايج شبيه‌سازي نشان مي‌دهد که الگوريتم RTNNA براي شبکه‌هايي که در آنها قطعه‌هاي داده به طور مکرر از سايتهاي مختلف درخواست مي‌شود زمان پاسخ بهتري دارد و براي انتقال قطعه‌هاي داده در شبکه نياز به زمان کمتري دارد.1.مقدمه : پيشرفت در تکنولوژيهاي شبکه و پايگاه داده در دهه هاي اخير منجر به ايجاد سيستم هاي پايگاه داده توزيع شده گشته است .يک سيستم پايگاه داده توزيع شده مجموعه‌اي از سايتها مي باشد که از طريق شبکه به هم متصل شده‌اند که هر کدام از سايت ها پايگاه داده مخصوص به خود دارد اما مي توانند با يکديگر کار کنند بنابراين هر کاربري در هر سايتي مي تواند به همه داده هاي موجود در شبکه دسترسي داشته باشد درست مانند اينکه همه داده ها در سايت کاربر ذخيره شده است.[11]دغدغه اصلي سيستم هاي پايگاه داده توزيع شده قطعه‌قطعه کردن  و تخصيص  پايگاه داده اصلي مي باشد واحد قطعه داده مي تواند يک فايل باشد که در اين حالت موضوع تخصيص همان تخصيص فايل خواهد بود مشکل تخصيص داده يک مسئله از درجه NP مي باشد بنابراين نياز به هيوريستيکهاي سريع براي توليد راه حل هاي موثر مي باشد علاوه بر اينها تخصيص بهينه اشيا پايگاه داده به طور شديد بستگي به استراتژي اجراي پرس وجو   که به وسيله پايگاه داده توزيع شده پياده سازي شده دارد. مسئله تخصيص فايل به طور کامل در ادبيات مقالات بررسي شده است که ابتدا توسط Chu آغاز شده است[2] و سپس مدلهاي تکراري و غير تکراري در [3],[4] بررسي شده و در [5],[6] برخي مطالعات در زمينه تخصيص فايل پويا انجام شده است. راه‌حل‌هاي گوناگوني براي تخصيص داده در سيستهماي توزيعي وجود دارد [1], [4], [5], [6]. در اين مقالات قبل از طراحي پايگاه داده تخصيص داده براساس الگوهاي دسترسی داده استاتيک يا الگوهاي پرس‌و‌جوي استاتيک انجام مي‌گيرد. در محيط استاتيک احتمال دسترسي به قطعه‌هاي داده هرگز عوض نمي‌شود بنابراين در اين محيط‌ها از راه‌حلهاي استاتيک استفاده مي‌شود در حاليکه در محيط پويا اين احتمالات دائماً عوض مي‌شود و استفاده از روشهاي استاتيک کارايي پايگاه داده را پايين مي‌آورد. در [3] يک الگوريتم تخصيص داده پويا براي سيستمهاي پايگاه داده غير تکراري به نام optimal ارائه شده ولي هيچ مدلي براي تحليل الگوريتم بيان نشده است. در [5] الگوريتم Threshold مطرح گرديده که يک الگوريتم تخصيص داده پويا مي‌باشد که قطعه‌هاي داده را با توجه به تغيير الگوهاي دسترسي داده بين سايتها منتقل مي‌کند و روي توازن بار تمرکز دارد.   هزينه اصلي در اجراي پرس و جو در سيستمهاي پايگاه داده توزيع شده هزينه انتقال داده هنگام انتقال يک رابطه در موقع درخواست پرس و جو از يک سايت و انتقال آن از يک سايت متفاوت مي باشد . هدف اصلي الگوريتم هاي تخصيص داده تعيين نسبت دادن قطعه‌هاي داده به سايتهاي مختلف براي کمينه کردن هزينه انتقال داده در اجراي يک مجموعه از پرس‌و‌جو‌ها مي باشد که معادل کمينه کردن زمان متوسط اجراي پرس‌و‌جو مي باشد که اهميت اصلي در محيط هاي توزيع شده و پايگاه داده چند رسانه اي دارد. الگوريتمهاي توزيع پوياي داده ، از آنجائيكه معمولا با توجه به نوع بكارگيري ، دو فاكتور متفاوت از شبكه را براي توزيع داده در پايگاه‌داده‌هاي توزيعي استفاده ميكنند ، معمولا از پيچيدگي بالاي برخوردار بوده و مساله از درجه NP محسوب ميشوند. در اين ميان ، تكنيكهاي مختلفي جهت كاهش درجه مساله بكار گرفته ميشود. از جمله اين تكنيكها ميتوان به استفاده از Heuristic هاي مختلف اشاره نمود. رايج ترين نوع Heuristic هاي بكار رفته ، ميتوان به تغيير نوع متريك در الگوريتمهاي توزيع داده در پايگاه‌داده‌هاي توزيعي عادي اشاره نمود.