راهنمایی و مشاوره برای استانداردهای حسابرسی که در تاریخ 15 دسامبر 2006 و بعد از آن تاثیر دارند . این متن دومین مقاله ای است که در مورد شرایط لازم برای مشاوره جدید از بخش استانداردهای حسابرسی (ASB) منتشر می شود . اولیم مقاله در مورد فرایند ارزیابی خطرات و کنترل های لازم در مورد مفهوم خطر اظهارات نادرست فرو توضیح و بحث داده شد . این مقاله در مورد چگونگی پاسخ حستبرس به احتمال اظهارات نادرست فرد در طراحی و انجام مراحل حسابرسی بحث و گفتگو می کند . در اینجا هشت نوع استاندارد فهرست شده است تا کمکی برای حستبرسان باشد و مراحل حسابرسی را طبق آن طراحی و اجرا کنند . ایم مقاله خطرات ارزیابی شده را مورد برسی قرار می دهد بنابراین پاسخ حستبرس به خطرات حستبرسی طراحی و سر پرستی و کنترل حسابرسی را آسان می کند . همان طور که استانداردهای جدید نشان می دهند . " حسابرسان باید احتمال خطر (و اشتباه ) حسابرسی را در نظر بگیرند و به طور کلی سطحی مادی باری صورت حساب های مالی تعیین کنند . " همچنین حسابرسان باید درکی استسی از شی ء و محیط آن که شامل کنترل درونی آن می باشد ، بدست آورده تا احتمال اظهارات نادرست را ارزیابی نماید . طراحی مراحل بعدی حسابرسی زمانی که احتمال خطر اظهارات نادرست برای صورت حساب های اصلی ، معامله ها مورد ارزیابی قرار گرفت و افشاء شد . حسابرس باید برنامه ای حسابرسی ایجاد نماید که در آن بتواند مراحل حسابرسی را مستند نماید . و زمانی که چنین کاری را انجام داد از وی انتظار می رود تا احتمال خطر حسابرسی را به سطح قابل توجهی کاهش می دهد . زمانی که حسابرس در حال ارزیابی خطرات احتمالی و طراحی و اجرای کنترل های درونی است ، وی با تمام پاسخ های کلی را تعیین کند به طوری که اظهارات نادرست را در صورت حساب های مالی در نظر گیرد و برنامه های حسابرسی پاسخگویی خطرات تعیین شده باشد . کاربرد یک برنامه حسابرسی "استاندارد " در تمام تعهدها به طور کلی جوابگوی خطرات احتمالی اظهارات نادرست نخواهد بود و تحت استانداردهای جدید پاسخی مناسب نیست . چون حسابرس باید رابطه بین خطرات و کنترل ها را مستند کند و از طریق مطالبه به حسابرسی بیشتری نیاز دارد ،‌برنامه حسابرسی باید خطر احتمالی نادرست را در سطح حق طلب (مطالبه) نیز در نظر گیرد . حستبرس را طوری طراحی کند که فرد به سطح بالایی از اطمینان برسد که صورت حسابهای مالی عاری از اظهارات نادرسا هستند . به عنوان مثال حسابرسی خطری اشتباهی جزئی در مورد قیمت گذاری تشخیص می دهد و شرکت این اشتباه را از طریق دو فرایند کنترل می کند : یکی کنترلی که طبق تجزیه و تحلیل های ماهانه از میزان گردش کالاهای فهرست شده صورت می گیرد و دیگری که بالا و پایین رفتن قیمت ها در بازار را کنترل می کند . به علاوه شرکت فهرستی از کالاها تهیه می کند تا از صحت ثبت و ضبط فهرست های قبلی اطمینان حاصل کند . در این اوضاع و شرایط حسابرس باید احتمال اظهارات نادرست در پایین در نظرگیرد . چنانچه کنترل های مشتری بررسی شود و موثر تلقی شود ، حسابرس ممکن است فقط به طراحی سطح کمی از هزینه های پایین و فهرستی از کالاهایی خاص نیاز دارد که دارای هزینه های با تغییرات زیاد هستند . این امر ممکن  است برای جلب رضایت حسابرس کافی باشد که احتمال اظهارات نادرست صورت حسابهای مالی برای این طلب پایین است .