چكيده     با رشد فزاينده جمعيت در کلان‌شهر تهران و به دنبال آن افزايش مشکلات و مسائل ناشي از شهرنشيني در ابعاد وسيع اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و زيست‌محيطي لزوم ايجاد و استفاده از بسترهاي مديريت شهري جديد همراه با به‌روزترين و کاربردي‌ترين فناوري‌ها احساس مي‌شود. يکي از مشکلات رايج و فراگيري که در مديريت كلان‌شهر تهران مشاهده مي‌شود، ضعف دريافت اطلاعات به موقع مديران شهري در باره نيازهاي شهروندان و تشخيص ضرورت‌هاي ارائه خدمات شهري در نواحي و مناطق مختلف شهرداري مي‌باشد. در اين ميان يکي از بهترين روش‌ها براي کسب اطلاعات دقيق در زمينه مسائل و مشكلات شهروندان و دريافت نقطه‌نظرات مردم پيرامون مديريت شهري، ايجاد خطوط ارتباطي مناسب با شهروندان و كسب اطلاعات از طريق خود آنان مي‌باشد و اين مهم با ايجاد سامانه موسوم به 137 در شهرداري تهران دنبال مي‌شود.     در اين پژوهش کاربردي که اطلاعات آن از ميان 412 نفر از شهروندان تهراني و با استفاده از پرسشنامه گردآوري شده است، سعي بر آن است که تعدادي از عوامل مؤثر بر ميزان استفاده از خدمات مرکز تازه تأسيس سامانه 137 توسط شهروندان بررسي شود تا از طريق شناسايي اين عوامل، به فراگير شدن هر چه بيشتر بهره‌گيري از اين سامانه به عنوان يکي از زير مجموعه‌هاي ضروري تحقق «شهر الکترونيک» كمك شود. نتيجه پژوهش حاكي از آن است كه مهم‌ترين عامل تأثيرگذار بر پذيرش سامانه 137 توسط شهروندان «درك سهولت استفاده از سامانه» است و عامل «درك سودمندي و احساس مفيد بودن سامانه» نيز مي‌تواند در ميزان استفاده عملي شهروندان از آن تأثير به‌سزايي داشته باشد.