مقدمه :بچه با حركات دست و پا كم كم مهارتها را ياد مي گيرد و با مشاهده رفتار و حركات اطرافيان , عادات و آداب آنها را جذب ميكند و با رد يا قبول دنيايي كه براي خود ساخته , آن را تجربه مي كند . پس بيشتر از طريق آزمايش تا خطا , شادي تا غم , تجربه تا تلقين و گفتگو تا هدايت , مسائل را فرا مي گيرد .در نتيجه كودك بيشتر از طريق عشق ,از راه شكيبايي ,از طريق درك و فهم ,از راه احساس تعلق داشتن به ديگري ,از طريق عملي و از راه احساس موجوديت كردن ,مسائل را مي آموزد .با گذشت هر روز از زنمدگي ,طفل اندكي از آنچه از ديگران مي دانند ,مي انديشند و درك مي كنند ,را فرا مي گيرد .اگر خوب دقت كنيم مي بينيم بچه ها از نظر استعدادها يي كه دارند با يكديگر متفاوتند .دو كودك را نمي توان پيدا كرد كه از همه لحاظ شبيه هم باشند .مثلاً اگر در كلاس درس سوالاتي از آنان شود هر كدام از اين دانش آموزان به وسيله هوش و استعداد هاي ذاتي كه دارند ,جوابهاي گوناگوني را خواهند داد.لذا روانشناسان و جامعه شناسان با كمك علم زيست شناسي ,پرونده تحصيلي را جهت هر يك از محصلين اتداع نموده اند كه هر يك از اين پرونده ها ,مي توانند بيانگر خصوصيات و شايستگي هاي فرد فرد دانش آموزان باشد .امروزه همه تلاش ها كنكا شها و تحقيقات به اين جهت است كه تمام نو نهالان براي تعليم و تربيت بهتر و ترقي و تكامل بايد از همه متمايز و شناخته شوند . آگاهي از تفاوتهاي فردي مي تواند ما را در حل بسياري از دشواريها ياري دهد ,وقتي قبول كرديم كه انسانها از نظر تواناييهاي ذاتي و اكتسابي تفاوت دارند ,در پي اين نخواهيم بود كه از همه ,رفتارهاي يكساني را انتظار داشته باشيم .اگر كلاس بندي هر يك از دانش آموزان در پايه ها و مقاطع تحصيلي به صورت به صورت علمي و شايسته انجام گيرد ,امكان غفراگيري و كسب مهارت ,با توجه به كلاس بندي صحيح و مدون ,وجود خواهد داشت .دنياي ما درياست           هر كودكي ماهيست دنياي بي ماهي                   يك ذره زيبا نيست هر ماهي دريا                    رنگي به خود داردبعضي سفيد و سرخ           بعضي سياه و زرد اين ماهيان با هم              يك رو و يك رنگندبيگانه با گينه                   بيگانه با جنگد آنها نمي خواهند                 دريا شود بي آب از غصه مي ميرند           در خشكي و دريا حيف است اگر ماهي             باشد زدريا دور ماهي گريزان است                از حوض و بنگ و تور زيبايي ماهي                     زيبايي درياست با آب و آزادي               دنياي ما زيباست                                                             اسد الله شعبانيتاريخچه تشكيل مدارس در ايران در زمانتهاي قديم كه تقريبأ مردم بي سواد بوده و حتي از سواد خواندن قران نيز بي بهره بودند ,در كشور هاي آسيايي و كم كم در ايران و هند ثروتمندان كم كم به فكر تحصيل سواد افتاده و علاقمند وراغب به تحصيل قران و ساير كتب مذهبي گرديدند .ثروتمندان آن زمان ,فرزندذان خود را براي تعليم و قران و ساير فرائض ديني به مكانهايي كه بعدأ به نام مكتب خوانده شد ,مي فرستادند .مكتب خانه هاي اوليه ,عموماً تاريك و بدون نور و روشنايي بوده است ,مردم هم بدون در نظر گرفتن شرايط ,فرزندان پسر خود را به مكتب خانه مي فرستادند .گاهي به مكتب خانه ملاخانه گفته مي شد .ماهانه مبلغي به عنوان شهريه به ملا مي پرداختند و كساني كه پول براي پرداخت شهريه فرزندان خود را نداشتند ,مقداري مايحتاج روزانه از قبيل تخم مرغ ,برنج ,…..را به جاي پول به ملا مي دادند .