تغيير نظام آموزشی  به منظور  سازگاری  آن با مقتضيات  دوران بازسازی  نشان می  دهد  که  ضرورت و نياز  خلاقيت  ، پيش  از پيش  احساس  شده است ، در تغيير نظام آموزشی  به تجديد نظرهايی  کلی و اساسی  در زمينه های  مختلف  نياز داريم . در اين مقاله  سعی  بر  تعليم و تربيت خلاق ،  به ارتباط  خلاقی  که  ياد دهندگان  با يادگيرندگان  بايد داشته باشند  می  پردازيم . برای ادامه  حرکت به سوی  تعليم و تربيت  خلاق  و به منظور پرورش  يادگيرندگان  خلاق  بايد  ياد دهندگان  يعنی  معلمان که ستون های  اصلی  نظام آموزشی  هستند  دارای  خصوصيات خاصی  باشند  در اين مقاله هدف آن  است  که بر مبنای  دستاوردهای  پژوهشگران  و مطالعات  و تجربيات اينجانب  اين خصوصيات را  تحت  سه عنوان  بررسی  می  کنيم :1- خصوصيات  معلم در ارتباط  با يادگيرندگان  که در برگيرنده  ارتباط  عاطفی ، آموزشی  و اخلاقی  ( انضباطی ) است .2- خصوصيات  معلم در ارتباط  با خود  ( خصوصيات  شخصيتی )3- خصوصيات معلم در ارتباط  با يادگيری  و آموزش  ( فعاليت های  شغلی ).1- خصوصيات  معلم  در ارتباط  با يادگيرندگان در زمينه  خصوصيات  معلم  در ارتباط  با يادگيرندگان  سه  زمينه عمده را  مورد توجه  قرار  می  دهيم .اين زمينه ها  به ترتيب  عبارتند از :الف : ارتباط  عاطفی   ب : ارتباط  آموزشی ارتباط  عاطفی: در ايجاد ارتباط  عاطفی  معلمان خلاق علاوه بر آنچه  گفته شد  به اين گونه فعاليت ها بايد بپردازند.-تشويق و تقويت خلاقيت : بر اساس   تحقيقاتی  که در ايران  توسط  محققين انجام شده نشان می دهد  که معلمان خلاق  در کنار نگرش  مثبتی که نسبت به خلاقيت  دارند با ابراز علاقه و احترام  به برقراری  ارتباطی خلاق  با   يادگيرندگان بويژه يادگيرندگان خلاق ، اين توانايی را به صورت های مختلف تاييد و تشويق و تقويت می کنند.-برقرار کردن رابطه عاطفی عميق : بسياری  از معلمان خلاق  مايل به برقرار کردن  روابط  عميق و سالم بين خود  و يادگيرندگان با يکديگر هستند  آنها بر اين عقيده اند  که اين ارتباط صميمانه  و عميق  عاطفی  محيط  و شرايط  مساعد را  پرورش و توسعه خلاقيت  فراهم می  کنند .اين معلمان نه تنها  از انتقادات  يادگيرندگان  خود ناراحت  نمی  شوند  بلکه  آنها را  تشويق به اظهار نظر  و بيان انتقادات  خود می کنند.اارتباط آموزشی :  نتايج حاصل از پژوهش  ها  و تجربيات عملی  نشان داده  که معلمان خلاق  در ارتباط  آموزشی  خود  با يادگيرندگان  راههايی  مثل استفاده  از حواس ، استفاده  از  روش  بحث و گفتگو ، امکان تجربه و خطا ، توجه به  کيفيت تفکر ،تکيه بر کيفيت در مقابل کميت  يادگيری ، استفاده از روش کنکاش  مغزی ، تکيه بر تفکر واگرا در مقابل تفکر همگرا  ، توجه به تفاوت های  فردی  با يادگيرندگان و روش  اداره کلاس را  مد نظر دارند.