رهبر معظم انقلا ب اسلا مي با روشن نگري و درک عميق از شرايط سياسي اجتماعي داخل و خارج کشور سال 1386 را سال اتحاد ملي و انسجام اسلا مي اعلا م کردند و فرمودند: «به نظر من امسال سال اتحاد ملي و انسجام اسلا مي است». يعني در درون ملت ما اتحاد کلمه همه آحاد ملت و قوميت هاي گوناگون و اصناف گوناگون ملي و در سطح بين المللي، انسجام ميان همه مسلمانان و روابط برادرانه ميان آحاد امت اسلا مي از مذاهب گوناگون و وحدت کلمه آنها. بي ترديد تحقق اتحاد ملي و انسجام اسلا مي نيازمند شناسايي مباني و پايه هاي وحدت و انسجام و تلا ش در راه تقويت و تحکيم اين مباني و پايه است در اين مقاله به بررسي اين موضوع پرداخته مي شود که وحدت حوزه و دانشگاه به معناي حرکت به سوي يکي شدن است. يعني فرمان واحد بر اعضاي پيکر واحد راندن و از پريشاني رفتار جامعه پرهيختن. چون حکومت اسلا مي انگيزه و انديشه حوزه و دانشگاه است.يکي از دستاوردهاي انقلا ب مقدس اسلا مي براساس پيروي از دستور اسلا م ايجاد اخوت و برادري در ميان همه اقشار جامعه است. خداوند در قرآن کريم مومنان را برادر همديگر خوانده است. (انما المومنون اخوه) و برادري را يکي از نعمت هاي بزرگ الهي که به لطف حق در ميان مومنان برقرار شده است توصيف نموده و بر آنان منت گذاشته و فرمان داده است که هميشه آن را به ياد داشته باشيد. «واذکروا نعمت الله عليکم اذکنتم اعدا» الف بين قلوبکم فاصبحتم بنعمه اخوانا; به ياد آوريد نعمت خداوند را که شامل حال شما شد و با اين که دشمني و کينه يکديگر داشتيد دل هاي شما را با هم الفت بخشيد و به هم نزديک کرد و با اين نعمت با هم برادر شديد» و در احاديث عبارت «المومن اخوالمومن يا المسلم» فراوان است. حقوقي که براي هر برادر مومن بر مومن و يک فرض و واجب شمرده شده است. بسيار زياد و سنگين است. برادري در اسلا مپيامبر گرامي اسلا م به دليل اهميت اين مساله در قانون و سفارش و توصيه هاي اخلا قي و شعار اکتفا» نفرموده بلکه عملا  دو بار در ميان اصحاب خويش برادري برقرار کردند. يکبار در مکه قبل از هجرت و بار ديگر در مدينه پس از هجرت و در آنجا براي هر صحابه يکي از انصار را به عنوان برادر انتخاب فرمودند. هدف از اين کار بدون شک تاکيد بر اخوت اسلا مي و کاهش تعصبات است. بحمدالله در جامعه اسلا مي ما پس از انقلا ب برادري به عنوان پديده اجتماعي بسيار ارزنده و مهم جلوه گر شد و همه تلا ش در ايجاد وحدت و برادري داشتند. آيه «واعتصموا بحبل الله جميعا ولا تفرقوا» را نصب العين خويش قرار دادند و همه از نزاع و تفرقه و پيروي از آيه «ولاتنازعوا فتفشلوا و تذهب ريحکم» پرهيز داشتند. حضرت امام قدس الله روحه الزکيه آن روح الهي که وحدت را در جامعه اسلا مي دميد، هميشه بر اين اصل مهم اسلا مي تاکيد مي فرمود. مراجعه به فهرست صحيفه نور در بخش کلمه وحدت و به خصوص حوزه و دانشگاه اين واقعيت را روشن مي سازد که چه اندازه ايشان بر اين اصل اهميت مي دادند و حتي نگران اختلا ف و نزاع نيروهاي مخلص انقلا ب بودند. شايد بتوان گفت که پس از تقواي الهي بيشترين مساله اي که در کلمات ايشان بر آن تکيه شده است مساله وحدت است. وحدت از نظر امامدر پيام سوم اسفند 67 خطاب بر روحانيت فرمودند اولين وظيفه شرعي و الهي آن است که اتحاد و يکپارچگي طلا ب و روحانيت انقلا بي حفظ شود وگرنه شب تاريک در پيش است و بيم موج و گردابي چنين هائل امروز هيچ دليل شرعي و عقلي وجود ندارد که اختلا ف سليقه ها و برداشت ها و حتي ضعف مديريت ها دليل به هم خوردن الفت و وحدت گردد و در جاي ديگر فرمودند دشمنان از ديرباز براي اختلا ف افکني آماده شده اند و از نقشه هاي آنان کوشش در جدايي اين دو قطب و تفرقه اندازي بين اين دو مرکز حساس آدم سازي بوده و هست. جدا کردن اين دو مرکز در مقابل يکديگر قرار دادن آنها و در نتيجه خنثي کردن فعاليت آنان در مقابل استعمار و استعمارگران از بزرگترين فاجعه هاي عصر حاضر است و فرمودند اختلا ف اين دو قشر يعني اختلا ف همه ملت. تا اين دو قشر با هم پيوند داشته باشند اتحاد کشور شما محفوظ مي ماند. نه دانشگاهي بدون روحاني مي تواند به استقلا ل برسد و نه روحاني بدون دانشگاه.