مقدمهدرباره دنيا و آخرت و نحوه ارتباط آن دو عده اي راه افراط پيموده و گروهي به تفريط گراييده اند. عده اي اساساً جهان آخرت را انكار كرده و تنها به دنيا دل بسته اند و كامروايي خود را در رسيدن به زرق و برق دنيا مي پندارند و براي به چنگ آوردنش از هيچ كاري فروگذار نمي كنند.گروهي ديدگاهي كاملاً متفاوت با دسته اول دارند و بر اين باورند كه منزلگاه اصلي و ابدي انسان ها آخرت است و براي رسيدن به سعادت جاودانه آخرت، بايد به دنيا پشت پا زد و از مواهب و لذت هاي دنيا به كلّي چشم پوشيد و رهبانيت پيشه كرد.اوصاف دنيااز نگاه قرآن انسان موجودي بسيار والا و ارجمند، امانت دار و خليفه الهي است. خداي بزرگ انسان را براي خود برگزيده، راه كمال و قرب را به روي او گشوده، امكانات سير تا بي نهايت را در اختيارش گذاشته و فرصت زندگي دنيا را براي طي نمودن مسير تكامل برايش مهيا ساخته است.از نگاه قرآن منزلگاه اصلي و ابدي انسان ها سراي آخرت و دنيا گذرگاه رسيدن به آن است. نيز براي اين كه انسان ها گذرگاه دنيا را منزلگاه نپندارند با هشدارهاي تكان دهنده و با استفاده از تمثيل هاي گوناگون حقيقت دنيا را ترسيم كرده، از فنا پذيري و ناچيزي آن سخن به ميان آورده، درباره دلربايي و فريبندگي دنيا هشدار داده و از سرگرم شدن به آن و فراموش كردن هدف، سخت بر حذر داشته است.قرآن از انسان ها مؤكداً خواسته كه از فرصت كوتاه دنيا براي منزلگاه ابدي و تكامل و قرب بهره ببرند و دنيا را به تجارت خانه اي تشبيه كرده و سود آن را به دست آوردن نعمت هاي جاودانه بهشتي معرفي كرده است.در اين جا با استفاده از آيات نوراني الهي تلاش مي كنيم به درك صحيحي از حقيقت دنيا برسيم و اوصافي را كه قرآن در معرفي دنيا بيان كرده مرور نماييم.