احمد آتش ، در سال 1917 به دنیا امد و در سال 1966 م در گذشت  ،او اديب و ايران‌شناس معروف كشور تركيه است .       وي در آغچاكوي در ناحيه ي بيرجيك زاده شد .. تحصيلات ابتدايي را در مَرْعَش و تحصيلات متوسطه را در قونيه به پايان رساند .اتش     درسال 1935م وارد مدرسه ي عالي استانبول شد و در گروه آموزشي زبان و ادبيات تركي دانشكده ي ادبيات استانبول به تحصيل مشغول شد . آتش در باره ی اموختن زبان فارسی مي‌نويسد :"من زبان فارسي را خود به خود آغاز كردم "او هنوز دانشجو بود كه ريتر- محقق المانی - در تعليم دروس خود ،- فارسي و عربي- ، از او ياري خواست . پس از آن كه احمد آتش در 1939 م موفق به گرفتن گواهي نامه‌هاي تحصيلي لازم شد ، رسماً به سمت دستياري ريتر در دانشگاه استخدام گردید .اتش بعد از دفاع از رساله ي خود ، در اوايل سال  1943م به مقام « دانشياري » دست یافت. . اودر تصحيح متون مختلف ، كه خود آن را    " نقد و نشر متون"    مي‌خواند ، شاگرد وفادار ريتر بود .احمدآتش از 1939 م با همكاري ريتر براي استقلال كرسي ادبيات عربي و فارسي کوشش بسیاركرد و. اين كار بسیارمهم هنگامي انجام گرفت كه آموزش همگاني عربي و فارسي از برنامه ي مدارس متوسطه و عالي حذف گرديده بود و اين دو درس در دانشكده ي ادبيات فقط جزئي تكميلي از دروس ديگر به حساب مي‌آمد . آتش  همچنين در گسترش سازمان خاورشناسي ، كه به طور غيررسمي در 1938 م بنياد يافته بود ، بسيار كوشيد و از 1949م ( تاريخ مراجعت ريتر به آلمان ) تا هنگام وفات ، مسئوليت آموزشي كرسي ادبيات عربي و فارسي و مؤسسه ي خاورشناسي را برعهده داشت.احمد آتش  در 1935 م به مقام استادي دست يافت و . با نشر نخستين شماره ي مجله ي خاورشناسي در 1956 م مؤسسه ي خاورشناسي را داراي نشريه‌اي تخصصي کرد .   او افزون بر اين مسئوليت ها ، مديريت انتخابي هيأت تحريريه ي اسلام آنسيكلوپديسي ، عضويت كميته ي اداري انجمن جهاني پژوهش هاي خاورشناسي ، كه خود از بنيادگزاران آن بود ، عضويت بنياد تحقيقات فرهنگي ترك ، مجمع زبان‌شناسي ترك و نيز سرپرستي بخش اسلامي كتابخانه ي دانشگاه استانبول را براي مدتي برعهده داشتاحمد آتش محققي دقيق و دانشمندي پركار بود . وسعت مطالعات در باب موضوعات گوناگون ، كار مداوم در زمينه ي نسخه‌هاي خطي كتابخانه‌ها از او عالمي پرمايه ساخته بود .آتش درباره ی کارهای علمی خود چنین مي‌نويسد : كساني كه « از نزديك با حيات من آشنايي دارند ، مي‌دانند كه من به جز كارهاي علمي هيچ گرفتاري خارجي ندارم و در تهيه و نشر آثار خود نيز به جز موجبات علمي هيچ عاملي مرا دچار وقفه نمي‌كند ».