تغذيه ورزشي   مقدمه :‌بي شك موجودات زنده براي ادامه حيات نياز مبرم به خوردن وآشاميدن دارند.بدين لحاظ تغذيه ازبدو تولد تا پايان عمر با هر موجود زنده اي همراه بوده و جزء اساسي ترين نيازهاي او مي باشد . آب و غذا همواره به عنوان اصلي‌ترين دغدغه زندگي مطرح بوده است . رهنمودهاي دين مبين اسلام و سيره عملي زندگي پيامبر اكرم و ائمه هدي درمورد تغذيه مويد اين واقعيت است معذالك بايد به اين موضوع نگاه ويژه اي داشت و باب اطعمه و اشربه درمتون فقهي و آيات و روايات در اين زمينه تاكيدي براهميت آن مي باشد . امروزه تغذيه به عنوان مقوله اي علمي دربين ديگر علوم جايگاه ويژه اي يافته است . همراه با گسترش تربيت بدني و ورزش و اقبال عمومي جهت پرداختن به فعاليت‌هاي ورزشي به منظور تامين سلامت جسمي و رواني به ويژه دست‌يابي به سكوهاي قهرماني براهميت نقش تغذيه در اين فرآيند پيش ازپيش افزوده شده به ويژه از زماني كه ورزش پاي درعالم حرفه اي گذاشت . درنتيجه عدم اطلاع كافي ازنقش تغذيه درفعاليت هاي ورزشي نه تنها موجب مي‌شود نتايج مورد انتظار ازتمرين و فعاليت گرفته نشود بلكه ضرر و زيان فراواني را نيز متوجه ورزشكاران خواهد نمود. فصل اول  آب : اولين ماده حياتي و ضروري خوراك موجودات زنده آب است . آب بدن درسه محيط درون سلولي ، بيرون سلولي (ميان بافتي) و پلاسما (خون) راتشكيل مي‌دهد آب محيط مناسبي براي حلاليت ويتامين‌ها و املاح و انتقال آنهاست و پس از اكسيژن (ازنظر كارايي و حياتي) ضروري‌ترين ماده بدن مي‌باشد .مردان حدود 60 درصد و زنان حدود 50 درصد و بچه‌ ها و نوزادان 75 تا80 درصد و افراد مسن 45 تا 50 درصد وزن بدنشان آب است درصورتيكه سه روز آب به بدن نرسد و يا بيشتر از 20 درصد وزن بدن به صورت آب ازدست برود مرگ حادث مي‌شود .