ايران - آنچه كه رهبر معظم انقلاب در پيام نوروزي خود به‌عنوان محورهاي اساسي سال‌جاري مشخص كرده‌اند شامل دو راهبرد مكمل براي ايفاي نقش در دو محيط ملي و بين‌المللي است.«اتحاد ملي» نياز و راهبرد در عرصه داخلي است و «انسجام اسلامي» اولا نحوه نقش‌آفريني ايران در حوزه بيروني و ثانيا ضرورتي براي امت واحده اسلامي دانسته مي‌شود.در سير تدوين استراتژي، راهبرد يا راهبردهاي نهايي از فرايندي ناشي مي‌شود كه شناخت و ارزيابي محيط (داخلي و خارجي) جان‌مايه اصلي آن است.به عبارت ديگر نمي‌توان تا ارزيابي درستي از شرايط دو محيط داخلي و خارجي در مؤلفه‌هاي مختلف آن (سياسي، اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي، نظامي و امنيتي) نداشت به تدوين استراتژي پرداخت. علاوه بر اين، تعيين راهبرد به‌تنهايي بي‌معناست. اولا اين راهبرد بايد سايه‌اي از سياست‌هاي كلي، اهداف و سندهاي بالادستي باشد و ثانيا براي تحقق آن، سياست‌هايي تعريف و اجرا شوند كه دقيقا در راستا و تصويري از آن باشند. نبود همين محور دوم، متأسفانه مشكلي است كه نظام برنامه‌ريزي ما همواره از آن رنج برده است و به همين جهت در بيشتر موارد، از ارائه يك مدل منسجم و خودافزاينده ناتوان بوده‌ايم. به‌عنوان مثال لايحه‌هاي بودجه سالانه تا چه حد متأثر از قانون برنامه توسعه و سند چشم‌انداز بيست‌ساله (به‌عنوان يك و دو لايه بالاتر) تدوين مي‌شوند؟اما چرا اتحاد ملي اين روزها بيشتر از هر روز اهميت دارد و چرا بايد تمامي سياست‌ها، برنامه‌ها و حتي اظهارنظرها به‌گونه‌اي طراحي و بيان شوند كه تقويت‌كننده وحدت ملي باشند؟