چكيدهدركشورهاي درحال توسعه از جمله ايران استفاده هر چه بهتر و مؤثرتر از منابع كشاورزي يعني،نيروي كار،كودشيميايي، بذر و آب و ساير امكانات توليد از اهميت ويژه اي برخوردار است.  با توجه به ارزآوري محصول زيره در كمك به روند توسعه اقتصادي كشور و اينكه استان خراسان نقش بزرگي در توليد اين محصول دارد، افزايش توليد اين محصول در اين استان از جايگاه خاصي برخوردار است افزايش توليد از طريق افزايش سطح زير كشت يا افزايش عملكرد امكان پذير است در خصوص افزايش سطح زير كشت با محدوديت آب و زمينهاي مرغوب و ساير منابع روبرو هستيم و تنها راه باقي مانده اين است كه از طريقي عملكرد را افزايش دهيم . نتايج تحقيق حاضر نشان مي دهد كه نيروي كار ، كود شيميايي و بذر مصرفي رابطه معني داري از لحاظ آماري با توليد دارند و زارعين زيره كار تركيب بهينه عوامل توليد را به كار نبرده و از آنها به طور منطقي و دزست استفاده نمي كنند. تركيب بهينه عوامل توليد در يك هكتار شامل 63/16 روز-نفر نيروي كار ، 747/554 كيلوگرم كود شيميايي و 2 دفعه آبياري مي باشد، لذا جهت صرفه جويي در مصرف نهاده ها و افزايش توليد بايستي مصرف نهاده هايي كه در ناحيه سوم بوده و كشش آنها منفي است ،كاهش يابد و مصرف نهاده هايي كه در ناحيه اول  بوده و كشش آنها مثبت است، افزايش يابد.واژگان كليدي: زيره سبز، بهره وري ، بهره وري متوسط، بهره وري نهايي، مقادير بهينه