سازمانهاي يادگيرندهامروزه ديگر سازمانهاي بزرگ و پيچيده اي كه دهه هاي قبل به وجود آمده بودند، كارساز نيستند و حكم دايناسورهايي را دارند كه توان تطبيق خود با محيط را نداشتند و محكوم به فنا شدند. سازمانهاي بزرگ با ساختارهاي سنتي توان و انعطاف لازم جهت همسويي با تغييرات محيط پيراموني بويژه با توجه به مسايل جهاني شدن را ندارند و براي بقاي خود ناچارند يا تغيير ساختار دهند يا خود را به ابزارهايي مجهز كنند تا توان مقابله با تغييرات جهاني را به دست آورند. يكي از مهمترين اين ابزارها، ايجاد سازمان يادگيرنده و نهادينه كردن يادگيري سازماني است. از اين رو آقاي دكتر رضا نجــف بيگي مدير گروه دكتري تخصصي مديريت اجرايي دانشگاه آزاد اسلامي، پيرامون اين ابزار ارزنده براي مديران و دانشجويان در دانشكده علوم انساني واحدعلوم و تحقيقات سخناني ايراد كرددكتر نجف بيگي، با يادآوري اين مطلب كه اولين بار «فردوسي» دانش را به عنوان قدرت معرفــي كرد گفت، اين شاعر حماسه سرا در اين باره سروده است، توانا بود، هر كه دانا بود، ز دانش دل پير برنا بودوي افزود امروز يادگيري به عنوان منبع مزيت رقابتي مطرح است. «پيتر دراكر» انديشمند شهير مديريت معتقد است كه از حالا به بعد كليد موفقيتهاي سازماني دانش است و درجايي ديگر اضافه مي كند كه ارزش ازطريق نوآوري و توليد ايجاد مي شود و هر دو درگرو به كارگيري دانش است. به عبارتي انسان و دانش، كليد تعيين كننده اثربخش در سازمانها به حساب مي آيند. امروزه بر مسايل رفتاري مزيت رقابتي و نه ساختاري آن تاكيد مي شود. البته مزيت رقابتي در جايي مطرح است كه محيط