انقلاب صنعتى از مهمترين پديدههاى تحققيافته در اواخر قرن هجدهم ميلادي، در روند تکامل نظام سرمايهدارى در کشورهاى اروپائي، بايد از اختراع ماشين و ورود آن در روند توليد کالا در مؤسسات و شکلگيرى ”انباشت سرماي نام برد. ترقى علمى و فنى و نفوذ ماشينيزم در امور اقتصادي، همانا جايگزينى منابع نيروى بىجان (بازوى مکانيکى و ماشيني) با منابع نيروى جاندار (بازوى انساني) را به ارمغان آورد. در اول قرن نوزدهم ميلادى چند دستگاه ماشين بافندگى بيش از بيست برابر بافنده دستى و يک دستگاه ماشين ريسندگى دويست برابر چرخ ريسندگى معمولى توليد مىکردند. از ۱۷۵۰ تا ۱۸۳۰ ميلادى ماشينى شدن ريسندگى در انگلستان ميزان بهرهورى را تا ۳۰۰ برابر افزايش داد. )دکتر ستارىفر،فصل نامهٔ تأميناجتماعي، سال اول شماره اول،تابستان۱۳۷۸، مؤسسه عالى پژوهش تٔامين اجتماعي، صفحه ۳۳ و ۳۴(انقلاب صنعتى در غرب ميزان ثروت ملى و قدرت خريد مردم را افزايش داد. اين انقلاب، ضمن تأمين اشتغال بخش وسيعى از جمعيت و ارتقاء سطح درآمد سرانه، و گسترش توليد انبوه باعث شد ابتدا انگلستان و سپس آلمان، بلژيک، فرانسه به جرگه کشورهاى صنعتى پيوستند و بهتدريج مجموع اروپاى غربى به منطقهاى صنعتى تبديل گرديد. )دکتر ستارىفر، فصل نامهٔ تأميناجتماعي، سال اول شماره اول،تابستان۱۳۷۸، مؤسسه عالى پژوهش تٔامين اجتماعي، صفحه ۳۳ و ۳۴( انقلاب صنعتى در کشورهاى اروپائى اين پىآمدها را دربر داشت: - گسترش مراکز صنعتي. - گسترش شهرها. - توليد انبوه.