مسافرت از قرون هیجدهم میلادی به بعد هر روز بر ضرورت و موجودیتش افزوده شد تا آنجا كه تبدیل به صنعت گردید. اقتصاددانان در تعریفی اعم معتقدند هر پدیده‌ای كه منجر به افزایش درآمد ملی شود می‌تواند نام صنعت بر خود داشته باشد و گردشگری را در زمره صنایع خدماتی طبقه‌بندی می‌نمایند. پس از انقلاب صنعتی و تغییر شكل وضعیت موجود زندگی بشر بدون اغراق می‌توان گفت كه ضرورتها و عینیتهای بسیاری كاسته یا افزوده شد كه سفر نیز از این قاعده مستثنی نبود. مسافرت از قرون هیجدهم میلادی به بعد هر روز بر ضرورت و موجودیتش افزوده شد تا آنجا كه تبدیل به صنعت گردید. اقتصاددانان در تعریفی اعم معتقدند هر پدیده‌ای كه منجر به افزایش درآمد ملی شود می‌تواند نام صنعت بر خود داشته باشد و گردشگری را در زمره صنایع خدماتی طبقه‌بندیمی‌نمایند. با گذشت زمان صنعت توریسم آنچنان درخشید و توجیه اقتصادی پیدا كرد كه پس از صنایع نفت و حمل و نقل رتبه پرسودترین صنایع را به خود اختصاص داد. رونق صنعت توریسم بالهای وابسته آن را گشود و صنعت هتلداری را نیز برجسته ساخت این صنعت دیرپا كه دوشادوش صنعت توریسم رشد كرد خیلی زود توانست جایگاه اقتصادی معتبری را برای خود جستجو نماید آنچنانكه بازار اشتغال مناسبی را فراهم ساخت با توسعه توقعات روزافزون گردشگران خود را سیستماتیك و با برنامه‌ریزی و علم جدید تجهیز نمود. بدین سبب ضرورت یافت بر طبق آماری كه سازمان جهانی جهانگردی (W.T.O) از آمار مسافرین پیش‌بینی شده به سال ۲۰۱۰ میلادی كه تعداد آنها حدود ۰۰۰/۰۰۰/۰۱۸/۱ نفر ذكر شده خود را آماده پذیرایی گرداند. این پذیرایی گسترده با برنامه‌ریزی، مدیریت، پژوهش و آموزش امكان‌پذیر می‌نماید و ضرورت آموزش پرسنل صنعت گردشگری و هتلداری را تأكید می‌بخشد.