مقدمه:در اين نوشتار سعي شده به برخي از موارد مهم در خصوص مراکز رشد بخصوص benchmarking ارزيابي و نظارت بر مراکز رشد اشاراتي گردد. از آنجا که در مورد benchmarking مانند بسياري موارد ديگر معادل فارسي واحدي صورت نگرفته، واژه انگليسي آن بکار مي رود. براي ورود به بحث ابتدا تعريفي از اين واژه صورت خواهد گرفت. در تعريف benchmarking گفته شده که استاندارد يا مبناي رجوع که براساس آن تخمين ها زده مي شود و راهنمايي است که براساس آن تصميمات اتخاد مي گردد. مواردي که در benchmarking مراکز رشد غير خصوصي مد نظر است مي تواند از اين قرار باشد:ماموريت و اهداف، شهرت، نتايج نظرخواهي ديگران، ميزان مشارکت و شکل حقوقي، موقعيت جغرافياني، تامين بودجه، مديريت، طراحي کسب وکار، بازار هدف و ارتقاي آن، معيار پذيرش و خروج، تعداد کل متقاضيان و پذيرفته شده ها و نيز تعداد فارغ التحصيل شده هاي موفق، فضا و خدمات مرکز رشد، استانداردهاي کيفي، نرخ راه اندازي و بقا، اثرات استخدام، عملکرد شرکت ها، نتايح نظرخواهي از فارغ التحصيلان پس از سه سالدر بخش هاي بعدي به مراکز رشد مي پردازيم. در مورد اهداف آن گفته شده که محلي است که: فرصت هاي شغلي ايجاد و در رقابت شرکت مي کند