مقدمه : انسان هاي اوليه بر اثر تجربه با محيط در يافتند که به تنهايي قادر به تامين مايحتاج خود نيستند لذا وجود نيازها و محدوديت ها زندگي گروهي و مشترک را اجتناب ناپذير نمود از همان زمان فکر تشکيل سازمان ها قوت گرفت و در طول تاريخ زندگي بشريت سازمان ها بر اساس تفويض اختيار و تقسيم کار ميان اعضاء جهت تحقق اهداف بوجود آمد . امروزه سازمان هاي تجاري ، اداري ، آموزشي و... به حدي گسترش و توسعه يافته است که ديگر مرزي نمي شناسند و ساختار آنها از مکانيکي به ارگانيکي تبديل شده است در سازمان هاي مجازي ( فناوري و اطلاعات ) ساختار هاي کلاسيک سنتي سه عامل پيچيدگي ، رسميت و تمرکز خود را به دليل تغييرات عمده از دست داده اند. در واقع در قرن حاضر مسايلي مطرح شده است که ديگر راهکارهاي گذشته قابل اصلاح و حل آنان نيست. ويژگي عمده سازمانهاي امروزي در بزرگي و وسعت ميزان داده ها و اطلاعاتي است که بايد جمع آوري ، نگهداري ، پردازش ، منتقل ، مورد بهره برداري ، بازار يابي و تجزيه و تحليل و تحليل هاي علمي و مديريتي شوند. ساختار هاي جديد سازماني با بهره گيري از فناوري اطلاعات ( I t   ) و تاکيد بر بهره وري نيروي انساني هوشمند – کارآمد و مسلط به فناوري بوجود آمده است.