جمعيت جهان كه در آغاز قرن پيش حدود دو ميليارد نفر تخمين زده ميشد به بيش از شش ميليارد نفر در آغاز سده جديد افزايش يافته و پيش بيني ميشود كه تا سال 2020 اين رقم از مرز هشت ميليارد نفر عبور كند، يعني در طول فقط دو دهه ، جمعيتي بالغ بر كل جمعيت جهان در آغاز قرن بيستم به جمع نفوس جهان افزوده خواهد شد. نياز روزافزون اين جمعيت رو به رشد به مواد غذايي ، رشدي جهشي را در صنايع غذايي تمام ملل ايجاب مينمايد. شير، يكي از مهم ترين مواد خوراكي مورد استفاده بشر است. شير با دارا بودن مقدار زيادي پروتئين ، ويتامين ، كلسيم ، ساير مواد معدني و نيز حدود 750 كيلوكالري انرژي در هر ليتر ميتواند سهم عمده اي در سلامت و سبد غذايي افراد جامعه داشته باشد. در اين ميان ، نكته قابل تامل ، استفاده از روش هايي براي حفظ بهداشت و سلامت شير از محل توليد تا مصرف نهايي آن است به طوريكه ضمن جلوگيري از فساد شير ، از سرايت احتمالي بيماري هاي مشترك انسان و دام نيز به مصرف كننده پيشگيري شود. يكي از كهن ترين اين روش ها تهيه ماست از شير است. توليد و استفاده از ماست اولين بار در مناطقي از آسياي ميانه و سپس اروپاي شرقي و مركزي آغاز گرديد و امروزه به واسطه سهولت توليد و نگهداري ، به يكي از مهم ترين فراورده هاي لبني مبدل گشته است.