بهره برداري بي رويه و غيرعامي از منابع طبيعي و فقدان تعادل بين ظرفيت مراتع كشور و ميزان استفاده از آنها ، منجر به كاهش توان توليد مراتع شده و در برخي از موارد به كلي اين توان را از مراتع سلب كرده است. از طرف ديگر، به لحاظ اينكه معاش دامداران و عشاير كشور به وجود دام وابسته است و كاهش تعداد دام ، منجر به بروز اخلال در زندگي اين قشر از مردم مي گردد. به منظور كاهش فشار دام بر مراتع و ايجاد تعادل ميان ظرفيت مراتع كشور و ميزان بهره برداري از آنها مي بايست با كشت گياهان علوفه اي ، بخشي از علوفه مورد نياز دام هاي كشور تامين گردد. طرح هاي توليد گياهان علوفه اي، علاوه بر تامين اين نياز به ايجاد اشتغال مولد در بخش كشاورزي نيز منجر مي گردد. ضمن اينكه به طور غير مستقيم بر اشتغال در بخش دامپروري نيز تاثير گذار است. بدين منظور در طرح حاضر ، توليد سه گونه علوفه اي ذرت ، يونجه و جو مورد بررسي قرار گرفته است. ذرت، با دوره رشد نسبتا كوتاه و عملكرد بالا، داراي قدرت تطابق و سازش پذيري با شرايط گوناگون اقليمي مي باشد. اين قابليت ها منجر شده است ذرت نقش مهمي در تامين مواد غذايي مورد انسان ، دام و طيور در مناطق معتدل و نيمه گرمسيري پيدا كند.