تغذيه علمي است كه دانش بيوشيمي و فيزيولوژي را تواما و با مفهومي مشترك در ارتباط با يك ارگانيزم و تامين غذاي آن بيان مي كند. تغذيه شامل جرياني است كه در آن سلولهاي بدن موجود زنده با بخشي از محيط شيميايي خارج كه براي تامين مواد مورد نياز جهت انجام مطلوب واكنش هاي متابوليكي و شيميايي براي رشد، نگهداري، كار و توليد ضروري است در ارتباط مي باشد. غذا به ماده اي اطلاق مي شود كه حيوان بتواند پس از خوردن ، آن را هضم و جذب كرده و به مصرف برساند. به آن قسمت از ماده غذايي كه به مصرف واقعي حيوان مي رسد ، ماده مغذي گفته مي شود. استفاده از خوراك آماده براي تغذيه دام به واسطه ايجاد امكان مصرف ضايعات صنعتي و پسماند هاي كشاورزي در جهت كسب ارزش افزوده و همچنين سهولت حمل و نقل ، در سالهاي اخير رو به فزوني نهاده است. ضمن اينكه تغذيه دام با اين نوع خوراك مي تواند از بروز امراضي كه به دليل وجود آلودگي هاي مختلف در غذاي دام پديد مي آيد جلوگيري نمايد. براي ايجاد شرايط بهره برداري اقتصادي از دام بايد مجموعه اي از مواد كه در يك نوع علوفه به تنهايي گرد هم نمي آيند با هم مخلوط و آسياب نمود. اين تركيب كنسانتره اي را تشكيل مي دهد كه متشكل از مجموعه مواد غذايي است كه قادر است همه عناصر و مواد ضروري بدن دام را در حد نياز آن برطرف كند.