يكي از معيارهايي كه سرمايه‌گذاري نانوتكنولوژي با آن محك زده مي‌شود، بودجه برنامة پيشگامي ملي نانوتكنولوژي (NNI) در ايالات متحده است. در يك نگاه گذرا به نظر مي‌رسد كه سرمايه گذاري اتحادية اروپا، مبلغ 3/1 ميليارد يورو براي مدت چهار سال، در مقايسه با بودجه NNI در سال 2003 كه 2/710 ميليون دلار (72/0 ميليارد يورو) است، اندك مي‌باشد. تحليل‌هاي ما نشان مي‌دهد كه اين اعداد بزرگ تمام ابعاد ماجرا را بيان نمي‌كند و در واقع بسياري از اين ارقام گمراه كننده مي‌باشند و مي‌توان گفت هزينه‌اي كه در اروپا صرف نانوتكنولوژي مي‌گردد از هزينة مربوط به آمريكا فراتر است. براي هدف‌هايي از اين دست، به‌طور معمول دو ديدگاه انتقادي مطرح مي‌باشد: يكي پيچيدگي تغييرات در مكانيزم‌هاي سرمايه‌گذاري در زمينه‌هاي اقتصادي مختلف است. با توجه به تعاريف متغيري كه از نانوتكنولوژي ارائه مي‌گردد، هر مقايسه عددي همواره نياز به مفروضات خاص دارد. ولي به هر حال، قطعاً مقايسه، معياري تقريبي از وضعيت كشورها ارائه مي‌نمايد. نقد دوم آن است كه صرف هزينه‌هاي زياد در نانوتكنولوژي، عمل بيهوده‌اي مي‌باشد، مثل اينكه هزينه بسيار زيادي را صرف تحقيقات در زمينه شيمي كرده باشيم. در سطوح كاربردي و بالاتر، نظير تحقيقات سرطان و انرژي‌هاي جايگزين نيز اين مقايسه مطرح مي‌باشد.