توسعه صنعت جهانگردي به عنوان يكي ازابعاد توسعه اجتماعي - فرهنگي هركشور (باتوجه به درآمد زايي، اشتغال زايي ومقوله اقتصاد فرهنگ) بسيار حائز اهميت است وپژوهشگران متعددي را دراين زمينه متوجه خود ساخته است. ازطرفي وجود مسائل ومشكلات وموانع اجتماعي - فرهنگي، سياسي، اقتصادي درسطوح ساختاري وغيرساختاري (سخت افزاري ونرم افزاري) دريك رابطه متقابل دركنش وواكنش، طيف بندي وانتصاب آنها برهر يك از اركان، عناصر ومؤلفه هاي توسعه را پيچيده تر كرده است. ازآغاز دهه 1950، نه تنها جهانگردي توسعه يافت بلكه تغييرات قابل توجهي را در زمينه مقاصد بازديد شده، نشان داده است، سالهاي بسياري جهانگردي بيشتر متمركز بر تمركزجغرافيايي (شامل 15كشورعمده اروپايي غربي وآمريكاي شمالي) گشت هاي فصلي وسفرنامه هاي تفريحي بود، اما امروزه شاهد تنوع چشمگيري درصنعت جهانگردي هستيم، سفرها به تمام مدت سال گسترده شده واز نظر هدف سفر، مدت اقامت وتجهيزات اقامتي متنوع وگوناگون گرديده است. دردهه هاي اخير صنعت جهانگردي دركشورهاي مختلف جهان از جايگاه ويژه اي برخوردار شده وسهم قابل توجهي ازدرآمد ملي را به خود اختصاص داده است. ازطرفي حركت شتاب آلود جهان بسوي قرن فن آوري وگذر از دوران سنتي به مدرنيته، شيوه هاي سنتي توسعه اقتصادي واتكاء به درآمدهاي محدود ناشي از سرمايه هاي فسيلي را مطرود دانسته وضرورت ايجاد حركت هاي نوين ودستيابي به مكانيزم هاي كارآمد دربهره گيري افزون تر از شرايط طبيعي موجود را به ويژه دركشورهايي كه از فرهنگ غني، تاريخ كهن وآثار باستاني بسياري برخوردار هستند، ايجاب مي نمايد