تاريخچه حفاظت وشكل گيري پاركهاي ملي ومناطق حفاظت شده- در سال 1956 نخستين قانون حفاظت با تشكيل كانون شكار ايران به تصويب رسيد وزير بناي برنامه هدف داري را براي حفاظت از حيات وحش فراهم ساخت. ولي بزودي معلوم شد كه امكان حفظ حيات وحش بدون حفاظت زيستگاها عملي نيست وپيش شرط حفاظت حيات وحش ، حفظ زيستگاهاي آنها است . در نتيجه مفهوم حفاظت زيستگاه با كنار گذاردن اكوسيستم هائي تحت عنوان مناطق حفاظت شده عينيب پيدا كرد.- در سال 1967 سازمان شكارباني ونظارت بر صيد به عنوان يك سازمان دولتي مسئول جايگزين شكار ايران گرديد ومفاهيم حقوقي زيستگاه هاي حفاظت شده را تحت عناوين پاركهاي حيات وحش و مناطق حفاظت شده روشن كرده وبه تصويب رساند .- در سال  1972 سازمان شكارباني ونظارت بر صيد در تشكيلات جديدي تحت عنوان سازمان محيط زيست ادغام شد.- تا سال (1973) هشت پارك وحش و37 منطقه حفاظت شده ايجاد شده بود .- تحول تشكيلاتي سازمان از محور عمده فعاليتهاي خود يعني حيات وحش وزيستگاه به كل محيط زيست كشور را مي توان همگامي كشور با دگرگوني ها وضرورتهاي زمان خود تلقي نمود . سازمان محيط زيست در پي استاندارد كردن تعاريف ، معيارهاي انتخاب ومديريت مناطق  با IUCN  وتصويب قوانين مناسب براي آنها ، ويژگيهاي مناطق را در چهار طبقه كلي زير توصيف كرده ودر سال 1974 به كليه پاركهاي حيات وحش تقسيم كرده است .