1 -      مقدمهدر بسیاری از کاربردها برای تحلیل و بررسی یک سیستم، ابتدا رفتار آن سیستم را بر اساس اطلاعاتی که از سیستم داریم، مدل می‌کنیم و سپس از آن مدل برای تشخیص رفتارهای آتی آن سیستم استفاده خواهیم کرد. این فرآیند در واقع همان فرآیندی است که در مهندسی معکوس انجام می‌شود. در اینجا تمرکز ما بر روی سیستمهای نرم افزاری است. هدف ما این است که رفتارهای یک نرم افزار را مدل کنیم و سپس از این مدل برای تحلیل رفتارهای ناشناخته آن نرم‌افزار استفاده کنیم. برای مدلسازی رفتار یک نرم‌افزار می‌توانیم از روشهای مختلفی مانند زنجیره های مارکوف، گرافها و تئوری گرافها، روشهای خوشه‌بندی و روشهای طبقه‌بندی استفاده کنیم. در این گزارش ما یکی از روشهای مدلسازی رفتار نرم افزار مبتنی بر روش طبقه بندی با استفاده از تکنیک ماشینهای بردار پشتیبان را شرح می‌دهیم.2 -      نحوه مدلسازی رفتار نرم‌افزار و کاربردهای آنپیش از اینکه رفتار یک نرم‌افزار را مدل کنیم ابتدا باید مشخص کنیم که کدام جنبه از نرم‌افزار را می‌خواهیم مورد تحلیل قرار دهیم. در ادامه چند مورد از کاربردهای مدلسازی رفتار نرم‌افزار و آنچه در مهندسی معکوس به دنبال تحلیل آن هستیم را مطرح می‌کنیم:·    مدلسازی رفتار نرم‌افزار به منظور تحلیل امنیتی: در این کاربرد می توانیم براساس الگوهای امن و ناامن مربوط به یک نرم‌افزار، رفتار آن را مدل کنیم. سپس از این مدل می توانیم برای تشخیص بروز هرگونه ناامنی در رفتار نرم افزار استفاده کنیم.·    مدلسازی رفتار نرم‌افزار به منظور تشخیص یا پیشگویی خطاها:در این کاربرد می‌توانیم بر اساس اجراهای موفق و ناموفق مربوط به یک نرم‌افزار، رفتار آن را مدل کنیم. سپس می‌توانیم بر اساس این مدل تشخیص دهیم که آیا یک اجرای ناشناخته از نرم‌افزار در محیط عملیاتی، موفق است یا ناموفق و اگر ناموفق است، علت اصلی شکست نرم ‌فزار چیست. یا حتی می‌توانیم از این مدل در محیط عملیاتی در حین اجرای نرم‌افزار استفاده کنیم تا هرگونه ناهنجاری در اجرای نرم‌افزار را به طور همزمان تشخیص داده و قبل از شکست نرم‌افزار به کاربر اعلام کنیم.·         مدلسازی رفتار نرم‌افزار به منظور ارزیابی کارایی نرم‌افزار.پس از اینکه هدفمان از مدلسازی رفتار برنامه را مشخص کردیم، حالا باید یک روش مدلسازی را انتخاب کنیم. در این گزارش تاکید ما بر روی مدلسازی به روش طبقه بندی با استفاده از SVM است.